ဤစာတမ်းသည် ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၉ ရက်နေ့တွင် ကိုရီးယားနိုင်ငံ၌ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများ၏ လူ့အခွင့်အရေးအတွက် ကြာရှည်စွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့သော အဖွဲ့အစည်းအများအပြားက ပူးတွဲထုတ်ပြန်ခဲ့သည့် ကြေညာချက်ကို အခြေခံ၍ ရေးသားထားခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သမ္မတ Lee Jae-myung ၏ ရာထူးထမ်းဆောင်သည့် ၃၀ ရက်မြောက်နေ့ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ (၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၃ ရက်) တွင် ပေါ်ထွက်လာသော ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများနှင့်ပတ်သက်သည့် မူဝါဒလမ်းကြောင်းအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် တောင်းဆိုချက်များကို ဖော်ပြထားပါသည်။
ဤကြေညာချက်ကို အဘယ်ကြောင့် ထုတ်ပြန်ခဲ့ပါသနည်း
၂၀၂၅ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၃ ရက်နေ့တွင် သမ္မတ Lee Jae-myung သည် ရာထူးထမ်းဆောင်ပြီး ၃၀ ရက်မြောက်သည်ကို အကြောင်းပြု၍ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ ကျင်းပခဲ့ပါသည်။ ထိုနေရာတွင် ဘက်စုံ ခွဲခြားဆက်ဆံမှု တားမြစ်ဥပဒေ ပြဋ္ဌာန်းရေးနှင့်ပတ်သက်၍ ရှင်းလင်းသော ကတိကဝတ် ပေးခြင်းမရှိဘဲ “နောက်မှ” ဟူသော မရေရာသည့် ဖြေကြားချက်သာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ အစိုးရသစ်အနေဖြင့်လည်း မှတ်ပုံမတင်ရသေးသော ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများအပေါ် ဖမ်းဆီးခြင်းနှင့် အတင်းအဓမ္မနှင်ထုတ်ခြင်း မူဝါဒကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းမည်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့ပါသည်။ ဤအတွက် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူ လူ့အခွင့်အရေးအဖွဲ့များက အလွန်အမင်း စိတ်မကောင်းကြောင်း ဖော်ပြကာ အသံအတူ မြှင့်တင်ခဲ့ကြပါသည်။
ခွဲခြားဆက်ဆံမှု တားမြစ်ဥပဒေကို ယခုချက်ချင်း လိုအပ်ပါသည်
ယခင်သမ္မတ Yoon Suk-yeol လက်ထက် တရားမဝင် စစ်အုပ်ချုပ်ရေး အကြပ်အတည်းနောက်ပိုင်း၊ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများနှင့် ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားများကို ဦးတည်သော ခွဲခြားဆက်ဆံမှုနှင့် မုန်းတီးမှုတို့သည် ကိုရီးယားလူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပါသည်။ နိုင်ငံရေးသမားအချို့သည် ပွင့်လင်းသော လူမျိုးရေးခွဲခြားမှု စကားများကို လက်ခံနိုင်ဖွယ်အဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့ကြသည် သို့မဟုတ် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် အားပေးခဲ့ကြသည်လည်း ရှိပါသည်။
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင် လူမျိုးရေးခွဲခြားမှုကို ရှင်းလင်းစွာ တားမြစ်သော ဥပဒေတစ်ခု မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပါသည်။ “ခွဲခြားဆက်ဆံမှု တားမြစ်ဥပဒေက စောင့်လို့ရတယ်” ဟု ပြောဆိုခြင်းသည် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများ၏ လူ့အခွင့်အရေးကိုသာမက ဤလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် လူနည်းစုအဖြစ် နေထိုင်ကြသော အခြားသူများစွာ၏ လူ့အခွင့်အရေးကိုလည်း မျက်ကွယ်ပြုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအသီးသီးသည် ခွဲခြားဆက်ဆံမှု တားမြစ်ဥပဒေကို လူ့အခွင့်အရေးကို အလေးအနက်ထားသော နိုင်ငံတိုင်း၏ အခြေခံလိုအပ်ချက်အဖြစ် ရှုမြင်ကြပါသည်။ အစိုးရအနေဖြင့် ပြည်သူများ၏ စားဝတ်နေရေးနှင့် လူမှုပေါင်းစည်းမှုကို အမှန်တကယ် တန်ဖိုးထားပါက၊ ဤဥပဒေကို ဘယ်အချိန်တွင် ဘယ်လို ပြဋ္ဌာန်းမည်ကို ရှင်းလင်းသော အချိန်ဇယားနှင့် အဆင့်များဖြင့် ခိုင်မာသော အစီအစဉ်ကို ကြေညာပြီး အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်ရပါမည်။
မှတ်ပုံမတင်ရသေးသော ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများအပေါ် ဖမ်းဆီးခြင်းနှင့် နှင်ထုတ်ခြင်းကို ပြောင်းလဲရပါမည်
အစိုးရသစ်သည် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများအပေါ် လူ့အခွင့်အရေးကို ပိုမိုဗဟိုပြုသော နည်းလမ်းကို ကျင့်သုံးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်စွာ၊ မှတ်ပုံမတင်ရသေးသော ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများသည် ဖမ်းဆီးခြင်းနှင့် အတင်းအဓမ္မနှင်ထုတ်ခြင်း၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြားတွင် ယနေ့တိုင် နေထိုင်နေကြရဆဲဖြစ်ပါသည်။
Gyeonggi ပြည်နယ် Masok အပါအဝင် နေရာအချို့တွင် တရားရေးဝန်ကြီးဌာနနှင့် ရဲတို့သည် ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားများ၏ အိမ်နှင့် အလုပ်ခွင်များသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာကာ တံခါးများကို ဖြိုခွဲပြီး ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပါသည်။ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း စစ်ဆေးခြင်းမရှိဘဲ ကျပန်းဖမ်းဆီးခြင်းနှင့် ကလေးငယ်များရှိသော မိသားစုများကိုပင် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြပါသည်။ ဖမ်းဆီးမှုလုပ်ဆောင်ချက်များမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားရင်း ဒဏ်ရာရရှိသွားသူ သို့မဟုတ် အသက်ဆုံးရှုံးသွားသူ ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားများလည်း ရှိနေပါသည်။
ထို့အပြင် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူ ထိန်းသိမ်းရေး ပြန်လည်သုံးသပ်ရေးကော်မတီ ကဲ့သို့သော အစိုးရအဖွဲ့အစည်းများက သက်ဆိုင်ရာပုဂ္ဂိုလ်များ သို့မဟုတ် လူ့အခွင့်အရေးအဖွဲ့များနှင့် တိုင်ပင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ထုတ်ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်နေခြင်းသည်လည်း ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ရပ်ဖြစ်ပါသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဖမ်းဆီးခြင်းနှင့် အုပ်ချုပ်ရေး ပုံစံသည် နိုင်ငံတကာ စံချိန်စံညွှန်းများနှင့် မကိုက်ညီပါ။
“တရားမဝင်ဖြစ်နေသော လူသားဟူ၍ မရှိ” ဟူသော အခြေခံ လူ့အခွင့်အရေး မူနှင့်အညီ၊ အစိုးရအနေဖြင့် မှတ်ပုံမတင်ရသေးသော ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများကို တရားဝင် နေထိုင်နိုင်သည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေးအပ်ပြီး၊ အတူတကွ ပါဝင်ပေါင်းစည်းကာ ဘေးကင်းစွာ ပူးပေါင်းနေထိုင်ရေး မူဝါဒဆီသို့ ဦးတည်ချက် ပြောင်းလဲရပါမည်။ ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားများ မရှိဘဲ ကိုရီးယား၏ စီးပွားရေးနှင့် နေ့စဉ်ဘဝသည် လည်ပတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။
ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူ ကလေးများ၏ အခွင့်အရေးကို လူတိုင်းအတွက် တန်းတူညီမျှ အာမခံပေးရပါမည်
ကုလသမဂ္ဂ ကလေးသူငယ်အခွင့်အရေးဆိုင်ရာ ကွန်ဗင်းရှင်းအရ၊ ကလေးတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ မူရင်းနိုင်ငံ သို့မဟုတ် နေထိုင်ခွင့်အခြေအနေ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့၏ အခွင့်အရေးကို တန်းတူညီမျှ ကာကွယ်ပေးခြင်းခံရရပါမည်။ ဤအချက်ကို လက်တွေ့ ဖြစ်လာစေရန် အစိုးရအနေဖြင့် အောက်ပါတို့ကို လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်-
- မွေးဖွားမှု မှတ်ပုံတင်ခြင်းကို အာမခံပေးရန်- ကလေးတိုင်း မွေးဖွားလာသည်နှင့် မှတ်ပုံတင်နိုင်သော စနစ်တစ်ခု တည်ဆောက်ပေးရန်။
- အခြေခံဝန်ဆောင်မှုများ ရရှိနိုင်ရေးကို အာမခံပေးရန်- ကလေးထိန်း၊ ကျောင်း၊ ဆေးကုသမှု အသုံးပြုခွင့်ကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကို ဥပဒေဖြင့် ကာကွယ်ပေးရန်။
- ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် နှင်ထုတ်ခြင်းကို တားမြစ်ရန်- နေထိုင်ခွင့်အခြေအနေ မရှိသည်ဆိုသည့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ကလေးများကို ထိန်းသိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် နှင်ထုတ်ခြင်း မပြုလုပ်ရန်။
သို့သော် ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့သော မှတ်ပုံမတင်ရသေးသော ကလေးများနှင့် ၎င်းတို့၏ မိသားစုများအတွက် လက်တွေ့ အထောက်အပံ့သည် ယနေ့တိုင် အလွန်နည်းပါးနေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ ရွှေ့ပြောင်းနောက်ခံရှိသော လူငယ်များ မိမိကိုယ်တိုင် ရပ်တည်နိုင်ပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် ကောင်းစွာ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်နိုင်စေရန် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း သင်တန်း၊ အကြံပေးဆွေးနွေးမှုနှင့် သက်တူရွယ်တူ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ခွင့် အခွင့်အလမ်းများကိုလည်း အတူတကွ ဖန်တီးပေးရန် လိုအပ်ပါသည်။
ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမား စနစ်ကို လူ့အခွင့်အရေးကို ဗဟိုပြု၍ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရပါမည်
အလုပ်အကိုင်ခွင့်ပြုစနစ်၏ ပြဿနာများ
လက်ရှိ အလုပ်အကိုင်ခွင့်ပြုစနစ်သည် ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားများကို အလုပ်ခွင်တစ်ခုတည်းနှင့် ချည်နှောင်ထားကာ အလုပ်ကို လွတ်လပ်စွာ ပြောင်းရွှေ့ခွင့် မပေးပါ။ ဤဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် လုပ်ခလစာ ပိတ်ပင်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် မတရားဆက်ဆံခြင်း ခံရသော်လည်း အလုပ်သမားများ ထိရောက်စွာ တုံ့ပြန်ရန် ခက်ခဲစေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ လူ့အခွင့်အရေးကို ချိုးဖောက်ပါသည်။ ဤစနစ်ကို ILO (International Labour Organization = နိုင်ငံတကာ အလုပ်သမားအဖွဲ့) ၏ စံချိန်စံညွှန်းများနှင့် ကိုက်ညီသော “အလုပ်လုပ်ခွင့်ပြုစနစ်” ပုံစံအဖြစ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲကာ၊ ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားများ မည်သည့်နေရာတွင် အလုပ်လုပ်မည်ကို လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်နိုင်စေသင့်ပါသည်။
ရာသီအလိုက် အလုပ်သမားအစီအစဉ်၏ ပြဿနာများ
လက်ရှိ လွှတ်တော်တွင် တင်သွင်းထားသော ဥပဒေကြမ်းများတွင် ရာသီအလိုက် အလုပ်သမားအစီအစဉ်အတွက် သင့်လျော်သော ဥပဒေအခြေခံ ဖန်တီးပေးခြင်း၊ အလုပ်အကိုင်အခြေအနေနှင့် လူ့အခွင့်အရေး ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု ခိုင်မာစေခြင်း၊ တရားမဝင် ပွဲစားများ ဝင်ရောက်လာမှုကို တားဆီးခြင်း၊ နှင့် လုပ်ခမပေးခြင်း၊ ဖျားနာခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းတို့ကို အကာအကွယ်ပေးသော အာမခံ ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်မနေ ပြဋ္ဌာန်းခြင်း စသည့် ပါဝင်ချက်များ ပါရှိပါသည်။ သို့သော် လက်တွေ့တွင် ကျေးလက် လယ်ယာနှင့် ငါးဖမ်းလုပ်ငန်း ဒေသများရှိ ရာသီအလိုက် အလုပ်သမားများစွာသည် ၎င်းတို့၏ အခွင့်အရေးကို လုံလောက်စွာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်း မခံရဘဲ ပြင်းထန်သော လူ့အခွင့်အရေး ချိုးဖောက်မှုများ ကြုံတွေ့နေကြရပါသည်။ ဤအချက်သည် အစိုးရက ကျေးလက်ဒေသတွင် လုံလောက်သော အထောက်အပံ့ မပေးနိုင်ခြင်းမှ အရင်းခံလာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
နိုင်ငံခြား အိမ်တွင်းနှင့် စောင့်ရှောက်မှု အလုပ်သမား မူဝါဒ၏ ပြဿနာများ
အစိုးရက နိုင်ငံခြား အိမ်တွင်းနှင့် စောင့်ရှောက်မှု အလုပ်သမားများကို ခေါ်ဆောင်လာသည့် မူဝါဒသည် အခြေခံအားဖြင့် စျေးပေါသော လုပ်အားကို တိုးမြှင့်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ အလုပ်သမားများ၏ အခွင့်အရေးကိုလည်း မကာကွယ်နိုင်ဘဲ စောင့်ရှောက်မှု အရည်အသွေးကိုလည်း မကာကွယ်နိုင်ပါ။ ဖိလစ်ပိုင် အိမ်တွင်းအလုပ်သမားများ အသုံးပြုသော ဆိုးလ်မြို့၏ စမ်းသပ်အစီအစဉ်၏ ကန့်သတ်ချက်များ ထင်ရှားလာသော်လည်း၊ အစိုးရက ဤအစီအစဉ်ကို ချဲ့ထွင်မည်ဟု ဆိုနေပါသည်။ ဤအချက်သည် အမှန်တကယ် ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ အများပိုင် စောင့်ရှောက်မှု ဝန်ဆောင်မှုများ တည်ဆောက်ခြင်းထက် လုပ်ခနိမ့် လုပ်အားအပေါ် မှီခိုနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် စောင့်ရှောက်မှု အလုပ်၏ အရည်အသွေးနှင့် ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားများ၏ လူ့အခွင့်အရေး နှစ်ခုစလုံး ကာကွယ်ခြင်းခံရမည် မဟုတ်တော့ပါ။
အစိုးရ၏ အထောက်အပံ့မှ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများကို ဖယ်ထုတ်မထားပါနှင့်
အစိုးရသည် ၂၀၂၅ ခုနှစ်အတွက် ဝမ်ငွေ ၃၀ ဒသမ ၅ ထရီလီယံခန့်ရှိသော ဖြည့်စွက်ဘတ်ဂျက်ကို ပြင်ဆင်ထားပြီး၊ နိုင်ငံသားတစ်ဦးစီအား ဝမ်ငွေ ၁၅၀,၀၀၀ မှ ၅၀၀,၀၀၀ အကြား စားဝတ်နေရေး အထောက်အပံ့ငွေ ပေးအပ်ရန် စီစဉ်ထားပါသည်။
သို့သော် COVID-19 ကပ်ရောဂါ ကာလအတွင်းကလည်း၊ အစိုးရသည် အမြဲတမ်း နေထိုင်ခွင့်ရှိသူများနှင့် အိမ်ထောင်ပြုရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများကိုသာ အထောက်အပံ့ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားများကို ထိုငွေပေးချေမှုများမှ ဖယ်ထုတ်ခဲ့ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ခွဲခြားဆက်ဆံမှုသည် “လူတိုင်းအတွက်” ရပ်တည်သည်ဟု ဆိုနေသော အစိုးရ၏ မူနှင့် မကိုက်ညီပါ။ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများသည်လည်း အခွန်ဆောင်ကြပြီး၊ ကိုရီးယား၏ စီးပွားရေးနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းကို အတူတကွ ထောက်ပံ့ထားကြပါသည်။ အစိုးရအနေဖြင့် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူအားလုံး တရားမျှတစွာ အထောက်အပံ့ ရရှိနိုင်သော စနစ်တစ်ခု ဖန်တီးရပါမည်။
ကျွန်ုပ်တို့ တောင်းဆိုနေသည့် အရာများ
- ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများကို ခွဲခြားခြင်း သို့မဟုတ် ဖယ်ထုတ်ခြင်း မပြုဘဲ၊ တရားမျှတပြီး လူ့အခွင့်အရေးကို ဗဟိုပြုသော မူဝါဒများ ဖန်တီးပါ။
- ဖမ်းဆီးခြင်းနှင့် နှင်ထုတ်ခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်များကို ချက်ချင်းရပ်တန့်ပြီး၊ မှတ်ပုံမတင်ရသေးသော ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများကို တရားဝင် နေထိုင်နိုင်သည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေးအပ်ပါ။
- ဘက်စုံ ခွဲခြားဆက်ဆံမှု တားမြစ်ဥပဒေကို ယခုချက်ချင်း ပြဋ္ဌာန်းပါ။
- ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားများအား အလုပ်ခွင် လွတ်လပ်စွာ ပြောင်းရွှေ့ခွင့်ကို အာမခံပါ။
- ကိုရီးယားနိုင်ငံတွင် ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့သော မှတ်ပုံမတင်ရသေးသော ကလေးများနှင့် ၎င်းတို့၏ မိသားစုများ တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်နိုင်စေရန် လက်တွေ့ကျသော စနစ်များ ချမှတ်ပေးပါ။
- ဒုက္ခသည်များ ကိုရီးယားလူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း မိမိကိုယ်တိုင် ရပ်တည်နိုင်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်နိုင်စေသော မူဝါဒများ ဖန်တီးပါ။
- အိမ်ထောင်ပြုရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများ ကောင်းစွာ အခြေချနေထိုင်နိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ လူ့အခွင့်အရေး ကာကွယ်ခံရစေရန် အထောက်အပံ့ပေးပါ။
မေးခွန်းများရှိပါက သို့မဟုတ် အကူအညီလိုအပ်ပါက၊ စကားပြန် အထောက်အပံ့ဖြင့် ၂၄ နာရီ ဖွင့်လှစ်ထားသော လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဆက်သွယ်ရေးစင်တာ (1345) သို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုပါ၊ သို့မဟုတ် ကိုရီးယား လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဝန်ဆောင်မှု ဝက်ဘ်ဆိုက် www.immigration.go.kr သို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုပါ။ နောက်ဆုံးပေါ် ကိန်းဂဏန်းများ၊ နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ရက်များနှင့် အရည်အချင်းပြည့်မီမှု အသေးစိတ်များအတွက် လျှောက်ထားခြင်းမပြုမီ 1345 သို့မဟုတ် သင့်ဒေသခံ ကိုရီးယား လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဝန်ဆောင်မှုရုံးတွင် အမြဲ အတည်ပြုပါ။
ကိုးကားလင့်များ
- ကိုရီးယား လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဝန်ဆောင်မှု- www.immigration.go.kr
- လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဆက်သွယ်ရေးစင်တာ (1345)- www.hikorea.go.kr
- အလုပ်အကိုင်နှင့် အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာန၊ အလုပ်အကိုင်ခွင့်ပြုစနစ် လမ်းညွှန်- www.moel.go.kr/foreign/foreignMain.do
- ကိုရီးယား အမျိုးသားလူ့အခွင့်အရေးကော်မရှင် (NHRCK)- www.humanrights.go.kr
