در دوران همه‌گیری کووید-۱۹، برخی از دولت‌های محلی در کره جنوبی دستوراتی اداری صادر کردند که انجام آزمایش تشخیصی را فقط برای کارگران مهاجر اجباری می‌کرد. در واکنش به این اتفاق، تعدادی از سازمان‌های حقوق مهاجران به‌صورت مشترک بیانیه‌ای تهیه کردند و از دولت خواستند که سیاست‌های پیشگیری مبتنی بر حقوق بشر و برابر برای همه را تدوین کند. این مقاله، پیشینه و نکات کلیدی آن بیانیه را خلاصه می‌کند.

چه اتفاقی افتاد؟

با افزایش موارد ابتلا به کووید-۱۹ در محیط‌های کاری که شمار زیادی از کارگران مهاجر در آن‌ها مشغول بودند، ستاد مرکزی مقابله با بحران و ایمنی (CDSCH) یک «برنامه پیشگیری از کووید-۱۹ برای کارگران خارجی» تدوین کرد. سپس برخی دولت‌های محلی دستوراتی اداری صادر کردند که کارگران مهاجر را به‌طور خاص جدا می‌کرد و آزمایش کووید-۱۹ را برای آن‌ها اجباری می‌نمود.

به‌ویژه برخی از این دولت‌های محلی، کارفرمایان را ملزم کردند که پیش از استخدام کارگران مهاجر، آزمایش انجام دهند و جواب منفی آن را تأیید کنند. این اقدام در واقع به معنای جریمه کردن افراد در فرآیند استخدام، صرفاً بر اساس وضعیت ابتلای آن‌ها به کووید-۱۹ بود.

موضع سازمان‌های حقوق مهاجران

سازمان‌های حقوق مهاجران این دستورات اداری را نقض حقوق بشر می‌دانستند و بیانیه‌ای حاوی نکات زیر را به CDSCH تسلیم کردند:

  • پیشگیری بدون تبعیض: خطر ابتلا به کووید-۱۹ هیچ ربطی به ملیت ندارد. سیاست‌های پیشگیری نباید بین شهروندان کره‌ای و اتباع خارجی تمایز قائل شوند.
  • ایمنی برای همه اعضای جامعه: طرد یا تبعیض علیه گروه‌های خاص می‌تواند شکاف‌هایی در حفاظت از سلامت عمومی ایجاد کند. مدافعان هشدار دادند که به حاشیه راندن جوامع مهاجر ممکن است کنترل همه‌گیری در سطح کل جامعه را تضعیف کند.
  • سیاست‌های مبتنی بر حقوق بشر: سیاست‌های پیشگیری باید با معیارهای بین‌المللی حقوق بشر همخوانی داشته باشند و در شرایط بحران اجتماعی، حقوق همه اعضای جامعه باید محترم شمرده شود.

حکم کمیسیون ملی حقوق بشر کره (NHRCK)

کمیسیون ملی حقوق بشر کره (NHRCK) بررسی کرد که آیا این دستورات اداری دولت‌های محلی حقوق برابری مهاجران را نقض کرده‌اند یا نه. این بررسی بر اساس قانون اساسی جمهوری کره، قانون NHRCK، معیارهای بین‌المللی از جمله کنوانسیون بین‌المللی رفع هرگونه تبعیض نژادی، و دستورالعمل‌های سازمان ملل که برای جلوگیری از تبدیل شدن اقدامات بهداشت عمومی به ابزار تبعیض و نقض حقوق بشر تدوین شده، انجام گرفت.

در ششمین نشست پلنوم در ۲۲ مارس ۲۰۲۱، NHRCK نتیجه گرفت که دستورات اداری که اتباع خارجی را به‌طور خاص برای آزمایش جدا می‌کردند، در حالی که خطر ابتلا به کووید-۱۹ بر اساس ملیت تفاوتی ندارد، یک رفتار تبعیض‌آمیز بدون توجیه معقول بوده و باید فوری متوقف شود.

در مورد سئول به‌طور خاص، NHRCK حکم داد که دستور اداری مربوط به آزمایش کووید-۱۹ برای کارگران خارجی، تبعیض ناموجهی بر اساس ملیت بوده است. این کمیسیون توصیه کرد که دستور اصلاح شود تا بدون در نظر گرفتن ملیت کارگران به‌صورت برابر اعمال گردد، و اقداماتی برای جلوگیری از تکرار تبعیض و نقض حقوق بشر در آینده انجام شود.

پس از درخواست ستاد مرکزی مدیریت حوادث برای لغو دستورات اجباری آزمایش برای کارگران خارجی، الزام آزمایش اجباری به «توصیه به آزمایش کارگران در محیط‌های پرخطر» تغییر یافت. در این رویکرد اصلاح‌شده، به کارگران کره‌ای در همان محیط‌های کاری نیز آزمایش توصیه شد.

الگوی تبعیض تکرارشونده

تبعیض علیه کارگران مهاجر تنها به دستورات آزمایش کووید-۱۹ محدود نبود. پس از شروع همه‌گیری، مهاجران از جمله کارگران مهاجر در سیاست‌های توزیع ماسک با طرد و رفتار ناعادلانه روبرو شدند و همین تجربه در مورد صندوق‌های کمک اضطراری نیز تکرار شد.

کارگران مهاجر همچنین در گرفتن مرخصی برای واکسیناسیون با مشکل روبرو بودند و در بسیاری از موارد اجازه خروج از محل کار پس از ساعات کاری به آن‌ها داده نمی‌شد. در برخی محیط‌های کاری، به کارگران گفته می‌شد که اصلاً نمی‌توانند از محوطه کارخانه خارج شوند، یا دستور می‌گرفتند که با دوستان خود دیدار نکنند.

چیزهای مفیدی که به‌عنوان کارگر مهاجر خوب است بدانید

اگر دستور اداری بهداشتی یا راهنمایی درباره آزمایش کووید-۱۹ دریافت کردید که صرفاً به خاطر ملیت‌تان شما را مجبور به آزمایش می‌کند، این ممکن است تبعیض باشد. در آن صورت می‌توانید برای کمک با سازمان‌های زیر تماس بگیرید:

  • Immigration Contact Center (1345) - مرکز اطلاعات جامع خارجیان ۱۳۴۵: حتی اگر کره‌ای‌تان محدود است، می‌توانید به چندین زبان مشاوره دریافت کنید. می‌توانید درباره هر موضوعی مربوط به اقدامات بهداشت عمومی، وضعیت اقامت یا مسائل کاری سؤال بپرسید.
  • کمیسیون ملی حقوق بشر کره (NHRCK): اگر فکر می‌کنید تبعیض یا نقض حقوق بشر را تجربه کرده‌اید، می‌توانید در آدرس www.humanrights.go.kr شکایت ثبت کنید.
  • سازمان‌های حمایت از حقوق مهاجران: در سراسر کره جنوبی سازمان‌هایی وجود دارند که از مهاجران حمایت می‌کنند. می‌توانید از جاهایی مثل گروه وکلای منافع عمومی APIL (apil.or.kr) کمک حقوقی دریافت کنید.

ارقام و رویه‌های خاص ممکن است با گذشت زمان تغییر کنند، بنابراین پیش از هر اقدامی، آخرین اطلاعات را از Immigration Contact Center (1345) یا دفتر Korea Immigration Service محل سکونت‌تان تأیید کنید.

لینک‌های مرجع