در دوران همه‌گیری کووید-۱۹، برخی از دولت‌های محلی و ستاد مرکزی مقابله با حوادث و بلایا دستورهای اداری صادر کردند که آزمایش تشخیصی کووید-۱۹ را تنها برای کارگران مهاجر اجباری می‌کرد. در واکنش به این اقدام، ائتلافی از سازمان‌های حقوق مهاجران گرد هم آمدند و بیانیه‌ای مشترک منتشر کردند که در آن از مقامات خواستند سیاست‌های بهداشت عمومی‌ای را تدوین کنند که حقوق اساسی همه اعضای جامعه را حفظ کند.
پیشینه: مشکل چه بود؟
در حالی که کووید-۱۹ همچنان گسترش می‌یافت، کانون‌های عفونت دسته‌جمعی در محیط‌های کاری تولیدی که بسیاری از کارگران مهاجر در آن‌ها مشغول به کار بودند شعله‌ور شد. در پی این رویداد، دولت‌های محلی متعددی از جمله سئول، کیونگی، دائگو، کیونگبوک، گوانگجو و جئونام یک‌پی‌یک دستورهای اداری صادر کردند که «همه کارگران خارجی» را ملزم می‌کرد ظرف مدت مشخصی آزمایش تشخیصی کووید-۱۹ بدهند. این دستورها مجازات هم داشتند: کارفرمایانی که کارگرانشان از دستور پیروی نمی‌کردند جریمه می‌شدند و کارگران مهاجر تازه‌استخدام تنها پس از ارائه نتیجه منفی آزمایش می‌توانستند کارشان را شروع کنند.
سازمان‌های حقوق بشر و سفارتخانه‌های خارجی فوری این دستورها را به انتقاد گرفتند. استدلالشان این بود که ویروس بین ملیت‌ها تفاوتی قائل نمی‌شود، پس الزام به آزمایش صرفاً به دلیل خارجی بودن هیچ پایه منطقی ندارد و تبعیض است. علت واقعی شیوع دسته‌جمعی این نبود که کارگران مهاجر بودند، بلکه شرایطی بود که در آن کار و زندگی می‌کردند: محیط‌های کاری بسته، پرجمعیت و با تماس نزدیک (محیط‌های «سه‌تراکمی») و خوابگاه‌های مشترک.
حکم کمیسیون ملی حقوق بشر کره (NHRCK)
در ۲۲ مارس ۲۰۲۱، کمیسیون ملی حقوق بشر کره (NHRCK)
ششمین جلسه عمومی خود را به ریاست چوی یانگ-اِه برگزار کرد و به طور رسمی حکم داد که این دستورهای اداری اقداماتی تبعیض‌آمیز بودند که حق برابری مهاجران را نقض می‌کردند. NHRCK این حکم خود را بر پایه موارد زیر استوار کرد:
- اصل برابری در قانون اساسی جمهوری کره
- قانون کمیسیون ملی حقوق بشر کره
- استانداردهای بین‌المللی از جمله کنوانسیون بین‌المللی رفع همه اشکال تبعیض نژادی (ICERD)
- رهنمودهای سازمان ملل متحد که برای اطمینان از اینکه اقدامات بهداشت عمومی هر کشور به تبعیض یا نقض حقوق بشر منجر نشود تدوین شده‌اند
NHRCK توصیه کرد که رئیس ستاد مرکزی مقابله با حوادث و بلایا و روسای دولت‌های محلی استانی و کلان‌شهری، سیاست‌های بهداشت عمومی غیرتبعیض‌آمیز مبتنی بر اصول حقوق بشر را تدوین و اجرا کنند. جزئیات کامل در بیانیه مطبوعاتی NHRCK در دسترس است.
خواسته‌های سازمان‌های حقوق مهاجران
سازمان‌های حقوق مهاجران خواسته‌های زیر را از ستاد مرکزی مقابله با حوادث و بلایا مطرح کردند:
- پایبندی به اصل عدم تبعیض: خطر ابتلا به کووید-۱۹ بر اساس ملیت تفاوتی ندارد. اقدامات بهداشت عمومی که مردم را صرفاً به دلیل خارجی بودن جدا یا متمایز می‌کند باید فوری متوقف شود.
- ساختن سیاست بهداشت عمومی مبتنی بر حقوق بشر: دستورالعمل‌هایی که از همه اعضای جامعه به‌طور یکسان حفاظت کند باید تدوین شود.
- حذف نکردن هیچ گروهی: حذف هر گروهی از سیستم بهداشت عمومی در واقع جلوگیری از گسترش عفونت را دشوارتر می‌کند. بهداشت عمومی واقعی تنها زمانی کار می‌کند که همه را در بر بگیرد.
- پیشگیری از تکرار: باید ضمانت‌های نهادی ایجاد شود تا دستورهای اداری تبعیض‌آمیزی مانند این دیگر تکرار نشوند.
چه تغییراتی پس از آن رخ داد
پس از انتقادهای پیوسته، دولت شهر سئول دستور اداری آزمایش اجباری برای کارگران مهاجر را پس گرفت و این الزام را از «اجباری» به «توصیه‌شده» تبدیل کرد. دامنه شمول هم از «همه کارگران خارجی» به «کارگران در محیط‌های پرخطر» محدود شد. با این حال، سازمان‌های حقوق مهاجران تأکید کردند که جداسازی محیط‌های کاری که مهاجران در آن‌ها کار می‌کنند همچنان ساختار بنیادین تبعیض را برطرف نمی‌کند.
حقوقی که یک مهاجر باید بداند
سیاست‌های بهداشت عمومی مرتبط با کووید-۱۹ ممکن است بسته به شرایط تغییر کنند. اگر در ارتباط با اقدامات بهداشت عمومی با تبعیض یا رفتار ناعادلانه روبرو شدید، می‌توانید با مراکز زیر تماس بگیرید:
- کمیسیون ملی حقوق بشر کره (NHRCK): با شماره ۱۳۳۱ تماس بگیرید (روزهای کاری، ۰۹:۰۰ تا ۱۸:۰۰)، وب‌سایت NHRCK
- Immigration Contact Center (1345): با شماره ۱۳۴۵ تماس بگیرید (در تمام روزهای سال، پشتیبانی چندزبانه موجود است)
- Korea Immigration Service: مستقیماً با دفتر Korea Immigration Service منطقه خود تماس بگیرید
پیش از هر اقدامی، برای دریافت آخرین اطلاعات درباره ارقام، مهلت‌ها و رویه‌های خاص، با ۱۳۴۵ یا دفتر Korea Immigration Service منطقه خود تماس بگیرید.