در جینجو، یک تیم دانشجویی از دانشگاه ملی گیونگسانگ می‌کوشد از طریق سینما فضایی تازه برای پرداختن به مسائل پناهندگان ایجاد کند. جشنواره فیلم پناهندگان کره در جینجو قرار است به‌صورت مشترک توسط «چئونجین نانمان»، کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان (UNHCR) و مرکز حقوقی منافع عمومی اَپیل (Advocates for Public Interest Law) و با همکاری مرکز رسانه فردا و MBC گیونگنام و با حمایت شبکه حقوق پناهندگان و گروه جامعه‌شناسی دانشگاه ملی گیونگسانگ برگزار شود.

این جشنواره با ترکیب نمایش فیلم و نشست‌های گفت‌وگو، می‌کوشد پرسش‌هایی را درباره کلیشه‌ها، تنوع تجربه‌های انسانی و نقش غیرپناهندگان در بازگویی روایت‌های پناهندگان مطرح کند.

این ابتکار را «چئونجین نانمان» (천진난만)، تیمی از دانشجویان گروه جامعه‌شناسی دانشگاه ملی گیونگسانگ، رهبری می‌کند. هدف آن است که تجربه تماشا و گفت‌وگو درباره فیلم‌های پناهندگان از پایتخت، یعنی سئول (Seoul)، فراتر برود و به جینجو برسد؛ جایی که به باور این تیم، مسائل پناهندگان به فضای بیشتری در گفت‌وگوهای عمومی نیاز دارند.

شعار جشنواره، «دیدار با پناهندگان در جینجو از خلال هزار چشم»، بیانگر ایده محوری این ابتکار است: فاصله گرفتن از تصویر واحد و کلیشه‌ای پناهندگان و تشویق مخاطبان به آشنایی با تنوع تجربه‌ها و دیدگاه‌های آنان.

اعضای «چئونجین نانمان» در گفت‌وگو با تیم «خبرنامه پناهندگان» (Refugee News) درباره خاستگاه جشنواره، آماده‌سازی‌های آن و هدفشان برای استفاده از سینما در ایجاد فضای بیشتر برای گفت‌وگوی عمومی درباره مسائل پناهندگان در کره جنوبی سخن گفتند.

از ایده‌ای دانشگاهی تا جشنواره‌ای در جینجو

این ایده با پیشنهاد دانشیار کیم چول‌هیو (김철효) از گروه جامعه‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه ملی گیونگسانگ آغاز شد. او در گفت‌وگو با «خبرنامه پناهندگان» (Refugee News) گفت که باور داشت برگزاری یک جشنواره محلی در جینجو به دانشجویان و ساکنان فرصت می‌دهد فیلم‌های پناهندگان را تماشا کنند، بی‌آنکه برای شرکت در رویدادهای مشابه لازم باشد به سئول (Seoul) سفر کنند.

به گفته استاد، برخی دانشجویان پیش‌تر در فعالیت‌های داوطلبانه مرتبط با جشنواره فیلم پناهندگان در پایتخت شرکت کرده بودند و از این راه شناخت اولیه‌ای از نحوه سازماندهی چنین رویدادهایی داشتند. با تشویق استاد و همکاری دانشجویان، این ایده به پروژه‌ای تبدیل شد که تیم، آن‌گونه که خودشان توضیح دادند، کار برای عملی کردن آن را آغاز کرد.

اعضای تیم می‌گویند در ابتدا با توجه به زمان، تلاش و منابع مالی لازم برای برگزاری یک جشنواره فیلم، مطمئن نبودند که اجرای این پروژه ممکن باشد. با این حال، تصمیم گرفتند این چالش را بپذیرند.

نام تیم و معنای آن

تیم نام «چئونجین نانمان» (천진난만) را برگزید؛ عبارتی کره‌ای که به گفته خودشان با بی‌ریایی، شادابی و معصومیت پیوند دارد. دانشجویان می‌خواستند این نام را با پیام جشنواره مرتبط کنند و آن را با عبارت «دیدار با پناهندگان در جینجو از خلال هزار چشم» همراه ساختند.

این ایده در طراحی تبلیغاتی جشنواره نیز بازتاب یافته است. هویت بصری از طیف‌های رنگ سبز برای ایجاد حس گرما و آرامش استفاده می‌کند و در کنار آن اشاره‌های تصویری به چشم و دیدگاه‌های گوناگون دارد. به گفته آنان، این عناصر بر اهمیت دیدن زندگی پناهندگان از زاویه‌های مختلف تأکید می‌کنند، نه تقلیل آن به یک تصویر واحد.

تیم با انتخاب این نام و طراحی بصری امیدوار است پرداختن به مسائل پناهندگان را برای عموم مردم دسترس‌پذیرتر و ملموس‌تر کند، بی‌آنکه از جدیت یا اهمیت موضوع کاسته شود.

برگزاری جشنواره

تبدیل ایده به واقعیت کار آسانی نبود. تیم از همان ابتدا با چالش‌های مالی روبه‌رو شد. تیم کار خود را بدون بودجه آغاز کرد و ناچار شد برای پوشش هزینه‌های اجاره‌ی سالن سینما و برگزاری نمایش‌ها به دنبال تأمین مالی باشد، چنانکه یکی از دانشجویان گفت.

با این حال، شرکت در این مسابقه مستلزم تأسیس یک سازمان رسمی بود. این امر به ایجاد «چئونجین نانمان» (Cheonjin Nanman) به‌عنوان یک سازمان مدنی غیرانتفاعی با تمرکز بر فرهنگ و هنر انجامید و تیم را قادر ساخت حساب بانکی (Bank Account) به نام این سازمان باز کند و حمایت مالی را دریافت نماید.

دانشجویان فرایند ثبت و ارتباط با نهادهای رسمی را از دشوارترین مراحل آماده‌سازی توصیف می‌کنند. در عین حال، این مراحل به تبدیل یک ابتکار دانشجویی به پروژه‌ای کمک کرد که در عمل قابل اجرا بود.

فیلم‌هایی که پنجره‌هایی متفاوت به زندگی پناهندگان می‌گشایند

تیم امیدوار بود فیلم‌های بیشتری نمایش دهد و از هر عضو خواست دو یا سه اثری را که مناسب می‌داند پیشنهاد کند. با این حال، محدودیت‌های مالی، دشواری در تأمین حقوق نمایش و مشکلات ارتباط با برخی کارگردانان و تهیه‌کنندگان، انتخاب نهایی را محدود کرد.

تیم از فیلم‌هایی بهره گرفت که پیش‌تر در جشنواره‌ی فیلم پناهندگان در سئول (Seoul) نمایش داده شده بودند، با هدف ارائه‌ی طیفی از تجربه‌های گوناگون. این تجربه‌ها شامل واقعیت‌های زندگی پناهندگان یمنی در کره‌ی جنوبی، تجربه‌های جوانان و روایت‌هایی بود که فراتر از بستر کره می‌روند و به مسائل گسترده‌تر می‌پردازند.

یکی از فیلم‌های جشنواره No Probland به کارگردانی جائه‌یانگ یانگ (Jae-young Yang) (양재영) است. این فیلم سه پناه‌جوی یمنی را در جزیره‌ی جِجو در طول روزی دنبال می‌کند که ظاهراً عادی است، اما تحولاتی مهم در زندگی شخصیت‌های اصلی به همراه دارد.

در همین حال، عسکر، کیک‌بوکسوری که در فیلم «کیک‌بوکسور پناهنده» توصیف شده است، خود را برای نخستین مسابقه‌اش در کره آماده می‌کند. داستان او همچنین به چالش‌هایی اشاره دارد که می‌تواند هنگامی پیش آید که وضعیت اقامت یک فرد بر توانایی او برای پیگیری فرصت‌های ورزشی تأثیر بگذارد، چنانکه تیزر فیلم نشان می‌دهد.

در روزی که قرار بود نخستین روز کار عمر باشد، به او اطلاع داده می‌شود که تاریخ شروع کارش به تعویق افتاده است. در این میان، عدنان به‌طور غیرمنتظره خود را در حال شرکت در یک فیلم مستقل می‌یابد.

فیلم از رهگذر این جزئیات روزمره می‌کوشد پناه‌جویان را به‌عنوان افرادی با علایق، رؤیاها و آرزوها به تصویر بکشد، نه صرفاً به‌عنوان آمار یا تیترهای خبری مرتبط با بحران پناهندگان.

دانشجویان همچنین درباره‌ی فیلم Youth (청년) گفت‌وگو کردند؛ فیلمی که در آغاز امیدوار بودند نقطه‌ی شروعی برای یک بحث دانشگاهی درباره‌ی نگرش جوانان نسبت به پناهندگان و امکان زندگی مشترک باشد.

برنامه‌ی جشنواره همچنین شامل Writing to Reach You به کارگردانی نیل پی. جورج (Neil P. George) است. این فیلم داستان چهار پناهنده را روایت می‌کند که در کره‌ی جنوبی زندگی می‌کنند و پس از ورود از کشورهای مختلف، زندگی خود را از نو می‌سازند. فیلم زندگی آنان را پیش از آمدن به کره و پس از آن بررسی می‌کند.

فیلم دیگر برنامه A Lighter Between Invisible Bars است که تجربه‌های پناهندگان میانمار را در مه‌سوت (Mae Sot)، شهری در مرز تایلند و میانمار، بررسی می‌کند. این فیلم یکی از ساکنان پیشین فاقد مدرک (بدون وضعیت اقامت معتبر) را دنبال می‌کند که به‌عنوان دانشجوی تحصیلات تکمیلی در سئول (Seoul) به این منطقه بازمی‌گردد تا درباره‌ی کودکان مهاجر پژوهش کند. این فیلم برای گسترش دامنه‌ی موضوعات مورد بحث و اطمینان از اینکه گفت‌وگو تنها به تجربه‌ی کره محدود نشود، انتخاب شد.

فیلم و نگرش‌های عمومی

تأثیر فیلم‌ها بر نگرش‌ها و برداشت‌ها یکی از محورهای اصلی این گفت‌وگو بود. یکی از دانشجویان معتقد است که سینما به افرادی از قشرها و پیشینه‌های گوناگون امکان می‌دهد در برابر یک پرده بنشینند و سپس همان صحنه‌ها را به شیوه‌های متفاوت تفسیر کنند. بحثی که پس از هر نمایش برگزار می‌شود نیز به حاضران فرصت می‌دهد دیدگاه‌های خود را مطرح کنند و پرسش بپرسند.

این نگاه به‌ویژه در جینجو اهمیت دارد، زیرا اعضای تیم باور دارند که مسائل پناهندگان در این شهر به اندازه پایتخت، سئول (Seoul)، مورد بحث و توجه عمومی قرار نمی‌گیرد.

تیم همچنین از تجربه‌ای پیشین در دانشگاه بهره می‌گیرد؛ زمانی که دانشجویان در چارچوب یک درس، جشنواره کوچکی از فیلم‌های مهاجرت برگزار کردند. آن‌ها پیش از نمایش فیلم‌ها و پس از آن نظرسنجی انجام دادند تا نگرش شرکت‌کنندگان را نسبت به مسائل مهاجرت و پناهندگی مقایسه کنند.

نتایج نشان داد که برخی از شرکت‌کنندگان پیش‌فرض‌های خود را بازنگری کردند، از جمله این باور که پناهندگان ممکن است فرصت‌های شغلی را از جوانان کره جنوبی بگیرند. پس از تماشای فیلم‌ها، برخی کمتر به این دیدگاه پایبند ماندند و تمایل بیشتری پیدا کردند که موضوع را از زاویه‌های گوناگون بررسی کنند.

این تجربه باور دانشجویان را به توانایی سینما در گشودن گفت‌وگو درباره مسائلی تقویت کرد که شاید در غیر این صورت در زندگی روزمره مردم جایی نداشته باشند.

برنامه جشنواره

جشنواره فیلم پناهندگان کره (Korea Refugee Film Festival) در جینجو قرار است روز یکشنبه، 6 دسامبر 2026 در MBC Cine Jinju برگزار شود.

برنامه با مراسم افتتاحیه از ساعت 11:40 تا 12:05 آغاز می‌شود و پس از آن نخستین نوبت نمایش، از ساعت 12:05 تا 12:55، با فیلم‌های Youth و Writing to Reach You برگزار می‌شود.

سپس از ساعت 12:55 تا 1:20 بعدازظهر نشست «سینه‌تاک» (Cine Talk) با نا‌یانگ گام (Na-young Gam)، کارشناس حقوقی دفتر نمایندگی UNHCR در جمهوری کره (UNHCR Republic of Korea)، برگزار خواهد شد. پس از یک تنفس، فیلم No Probland از ساعت 2:10 تا 3:20 بعدازظهر نمایش داده می‌شود و پس از آن، از ساعت 3:20 تا 3:50، گفت‌وگو با کارگردان آن، جه‌یانگ یانگ (Jae-young Yang)، انجام می‌شود.

پس از یک تنفس دیگر، برنامه با ارائه‌ای درباره جشنواره و سخنان پایانی از ساعت 4:40 تا 4:50 بعدازظهر ادامه می‌یابد. فیلم پایانی، A Lighter Between Invisible Bars، از ساعت 4:50 تا 5:50 نمایش داده می‌شود و پس از آن، از ساعت 5:50 تا 6:20، گفت‌وگو با تهیه‌کننده فیلم، میپل (Maple)، برگزار خواهد شد.

جشنواره از طریق این برنامه می‌کوشد نمایش فیلم را با فرصت‌هایی برای گفت‌وگوی مستقیم مخاطبان با فعالان حوزه حمایت از پناهندگان، فیلم‌سازی و حوزه‌های مرتبط ترکیب کند.

سخن گفتن درباره تجربه‌هایی که زیسته نکرده‌ایم

شاید مهم‌ترین و تأمل‌برانگیزترین پرسشی که در جریان مصاحبه مطرح شد از سوی یکی از اعضای تیم بود که درباره محدودیت‌های نقشی پرسید که غیرپناهندگان می‌توانند هنگام بحث درباره مسائل پناهندگان ایفا کنند.

دانشجویان می‌پرسند که «به‌عنوان شهروندان کره جنوبی که خود آوارگی را تجربه نکرده‌اند»، آیا حق دارند به این موضوع بپردازند و چگونه می‌توانند بدون سخن گفتن به نمایندگی از کسانی که مستقیماً تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، حمایت کنند.

آن‌ها همچنین نگرانی خود را ابراز کردند که انتخاب برخی فیلم‌ها ممکن است برخی صداها را به صدر بیاورد و صداهای دیگر را ناشنیده بگذارد. آن‌ها افزودند: «پناهندگان گروهی یکدست نیستند؛ تجربه‌های آن‌ها به‌طور قابل‌توجهی متفاوت است و شامل تجربه کودکان، زنان و جوانان و نیز کسانی می‌شود که مراحل مختلف آوارگی و مهاجرت را پشت سر گذاشته‌اند.»

در جریان گفت‌وگو این نکته مطرح شد که هر اثر هنری پیام خاص خود را دارد و باید به بینندگان فضا داده شود تا خودشان بیندیشند و به نظر خود برسند، نه اینکه تفسیری از پیش تعیین‌شده به آن‌ها ارائه شود.

در این گفت‌وگو همچنین بر اهمیت متنوع‌سازی موضوعات فیلم‌هایی که درباره پناهندگان ساخته می‌شود تأکید شد. بازنمایی آن‌ها نباید به رنج یا نیاز به کمک محدود شود، بلکه باید شامل داستان‌های موفقیت، تجربه‌های کودکان و زنان، رؤیاها، چالش‌ها و زندگی روزمره نیز باشد.

ادامهٔ گفتگو

اعضای تیم «چئونجین نانمان» (Cheonjin Nanman) هنوز نمی‌دانند که این جشنواره به رویدادی سالانه تبدیل خواهد شد یا نه. با این حال، امیدوارند که این تجربه، آغاز فضایی پایدار برای گفتگو و مشارکت دربارهٔ مسائل پناهندگان در جینجو (Jinju) باشد.