ဂျင်းဂျူး (Jinju) မြို့တွင် ဂျောင်ဆန်အမျိုးသားတက္ကသိုလ် (Gyeongsang National University) မှ ကျောင်းသားအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ရုပ်ရှင်မှတစ်ဆင့် ဒုက္ခသည်ပြဿနာများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံနိုင်မည့် နေရာသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိသည်။ ဂျင်းဂျူးမြို့ရှိ ကိုရီးယား ဒုက္ခသည် ရုပ်ရှင်ပွဲတော် (Korea Refugee Film Festival) ကို Cheonjin Nanman၊ ကုလသမဂ္ဂ ဒုက္ခသည်ဆိုင်ရာ မဟာမင်းကြီးရုံး (UNHCR) နှင့် အပ်ပ်ဆယ် - အများပြည်သူဆိုင်ရာဥပဒေရှေ့နေများ (Advocates for Public Interest Law) တို့က ပူးတွဲကျင်းပရန် စီစဉ်ထားပြီး Media Center Tomorrow နှင့် MBC Gyeongnam တို့နှင့် လက်တွဲကာ ဒုက္ခသည်အခွင့်အရေးကွန်ရက် (Refugee Rights Network) နှင့် ဂျောင်ဆန်အမျိုးသားတက္ကသိုလ် လူမှုဗေဒဌာန၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ကျင်းပမည်ဖြစ်သည်။
ရုပ်ရှင်ပြသမှုများနှင့် ဆွေးနွေးပွဲများကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် ဤပွဲတော်သည် ပုံသေအမြင်များ၊ လူသားအတွေ့အကြုံများ၏ ကွဲပြားစုံလင်မှုနှင့် ဒုက္ခသည်ဇာတ်လမ်းများကို မျှဝေရာတွင် ဒုက္ခသည်မဟုတ်သူများ၏ အခန်းကဏ္ဍတို့နှင့်ပတ်သက်၍ မေးခွန်းများ ထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။
ဤစီမံကိန်းကို ဂျောင်ဆန်အမျိုးသားတက္ကသိုလ် လူမှုဗေဒဌာနမှ ကျောင်းသားအဖွဲ့ဖြစ်သော Cheonjin Nanman (천진난만) က ဦးဆောင်ပါသည်။ ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဒုက္ခသည်ရုပ်ရှင်များကို ကြည့်ရှုဆွေးနွေးသည့် အတွေ့အကြုံကို မြို့တော် ဆိုးလ် (Seoul) ကို ကျော်လွန်၍ ဂျင်းဂျူးမြို့သို့ ယူဆောင်လာရန်ဖြစ်ပြီး ထိုမြို့တွင် ဒုက္ခသည်ပြဿနာများသည် အများပြည်သူဆွေးနွေးမှုတွင် နေရာပိုမိုရရှိရန် လိုအပ်သည်ဟု အဖွဲ့က ယုံကြည်ပါသည်။
ပွဲတော်၏ ဆောင်ပုဒ်ဖြစ်သော “မျက်လုံးတစ်ထောင်ဖြင့် ဂျင်းဂျူးတွင် ဒုက္ခသည်များနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း” သည် စီမံကိန်း၏ အဓိကအယူအဆကို ထင်ဟပ်ပါသည်။ ယင်းမှာ ဒုက္ခသည်များနှင့်ပတ်သက်သည့် တစ်မျိုးတည်းသော ပုံသေရုပ်ပုံမှ ခွာ၍ ပရိသတ်များအား ၎င်းတို့၏ အတွေ့အကြုံနှင့် အမြင်များ၏ ကွဲပြားစုံလင်မှုနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံရန် အားပေးခြင်းဖြစ်သည်။
“Refugee News” အဖွဲ့နှင့် တွေ့ဆုံမေးမြန်းမှုအတွင်း Cheonjin Nanman အဖွဲ့ဝင်များသည် ပွဲတော်၏ မူလအစ၊ ၎င်းနောက်ကွယ်ရှိ ပြင်ဆင်မှုများနှင့် တောင်ကိုရီးယားတွင် ဒုက္ခသည်ပြဿနာများကို အများပြည်သူ ဆွေးနွေးနိုင်မည့် နေရာပိုမိုဖန်တီးရန် ရုပ်ရှင်ကို အသုံးပြုလိုသည့် ၎င်းတို့၏ ရည်မှန်းချက်များအကြောင်း ပြောပြခဲ့ကြပါသည်။
တက္ကသိုလ်အိုင်ဒီယာမှ ဂျင်းဂျူးရှိ ပွဲတော်တစ်ခုအဖြစ်သို့
ဤအိုင်ဒီယာသည် ဂျောင်ဆန်အမျိုးသားတက္ကသိုလ် လူမှုသိပ္ပံကောလိပ် လူမှုဗေဒဌာနမှ တွဲဖက်ပါမောက္ခ Kim Chulhyo (김철효) ၏ အဆိုပြုချက်ဖြင့် စတင်ခဲ့ပါသည်။ “Refugee News” နှင့် တွေ့ဆုံမေးမြန်းမှုအတွင်း ဂျင်းဂျူးတွင် ဒေသတွင်းပွဲတော်တစ်ခု ကျင်းပခြင်းသည် ကျောင်းသားများနှင့် ဒေသခံများအား အလားတူပွဲများ တက်ရောက်ရန် ဆိုးလ် (Seoul) သို့ ခရီးသွားရန်မလိုဘဲ ဒုက္ခသည်ရုပ်ရှင်များကို ကြည့်ရှုနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်း ပေးလိမ့်မည်ဟု သူက ယုံကြည်ခဲ့ပါသည်။
ကျောင်းသားအချို့သည် ယခင်က မြို့တော်ရှိ ဒုက္ခသည်ရုပ်ရှင်ပွဲတော်နှင့် ဆက်စပ်သည့် စေတနာ့ဝန်ထမ်းလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ထိုသို့သောပွဲများကို မည်သို့စီစဉ်ကျင်းပသည်ကို ကနဦး နားလည်မှုရရှိခဲ့ကြသည်ဟု ပါမောက္ခက ပြောပါသည်။ ပါမောက္ခ၏ အားပေးမှုနှင့် ကျောင်းသားများ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် ဤအိုင်ဒီယာသည် အဖွဲ့က အကောင်အထည်ဖော်ရန် စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် စီမံကိန်းတစ်ခုအဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သည်ဟု ၎င်းတို့က ဖော်ပြခဲ့ကြပါသည်။
ရုပ်ရှင်ပွဲတော်တစ်ခု စီစဉ်ကျင်းပရန် လိုအပ်သည့် အချိန်၊ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုနှင့် ငွေကြေးအရင်းအမြစ်များကြောင့် စီမံကိန်းကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည်လားဆိုသည်ကို အစပိုင်းတွင် မသေချာခဲ့ကြောင်း အဖွဲ့ဝင်များက ပြောပါသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းတို့သည် ဤစိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါသည်။
အဖွဲ့၏အမည်နှင့် ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်
အဖွဲ့သည် “Cheonjin Nanman” (천진난만) ဟူသော အမည်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ အလိုအလျောက်ဖြစ်ပေါ်မှု၊ ရွှင်လန်းမှုနှင့် အပြစ်ကင်းစင်မှုတို့နှင့် ဆက်စပ်သည့် ကိုရီးယားစကားရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ၎င်းတို့က ပြောပါသည်။ ကျောင်းသားများသည် ဤအမည်ကို ပွဲတော်၏ သတင်းစကားနှင့် ချိတ်ဆက်လိုခဲ့ပြီး “မျက်လုံးတစ်ထောင်ဖြင့် ဂျင်းဂျူးတွင် ဒုက္ခသည်များနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း” ဟူသော စကားစုနှင့် တွဲဖက်ခဲ့ကြပါသည်။
ဤအယူအဆကို ပွဲတော်၏ ကြော်ငြာဒီဇိုင်းတွင်လည်း ထင်ဟပ်ထားပါသည်။ ရုပ်ပုံလက္ခဏာတွင် နွေးထွေးမှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှု ခံစားချက်ကို ဖန်တီးရန် အစိမ်းရောင်အရိပ်အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုထားပြီး မျက်လုံးများနှင့် အမြင်အမျိုးမျိုးကို ရည်ညွှန်းသည့် ရုပ်ပုံများလည်း ပါဝင်ပါသည်။ ဤအစိတ်အပိုင်းများသည် ဒုက္ခသည်များ၏ ဘဝများကို ရုပ်ပုံတစ်ခုတည်းအဖြစ် လျှော့ချမည့်အစား ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးမှ ကြည့်ရှုခြင်း၏ အရေးပါမှုကို ပေါ်လွင်စေသည်ဟု ၎င်းတို့က ရှင်းပြခဲ့ကြပါသည်။
အမည်နှင့် ရုပ်ပုံဒီဇိုင်းမှတစ်ဆင့် အဖွဲ့သည် ဤအကြောင်းအရာ၏ လေးနက်မှု သို့မဟုတ် အရေးပါမှုကို မလျော့ပါးစေဘဲ ဒုက္ခသည်ပြဿနာများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုကို အများပြည်သူအတွက် ပိုမိုလက်လှမ်းမီပြီး ကိုယ်ချင်းစာနိုင်စေရန် မျှော်လင့်ပါသည်။
ပွဲတော်ကို စီစဉ်ကျင်းပခြင်း
စိတ်ကူးကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရန် မလွယ်ကူခဲ့ပါ။ အဖွဲ့သည် အစကတည်းက ငွေကြေးဆိုင်ရာ စိန်ခေါ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ဘတ်ဂျက်မရှိဘဲ စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ရပြီး ရုပ်ရှင်ရုံနေရာငှားရမ်းခနှင့် ပြသမှုများ စီစဉ်ရန် ကုန်ကျစရိတ်များအတွက် ရန်ပုံငွေ ရှာဖွေခဲ့ရသည်ဟု ကျောင်းသားတစ်ဦးက ပြောပြခဲ့သည်။
သို့သော် ပြိုင်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်ရန်အတွက် တရားဝင်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု တည်ထောင်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အနုပညာကို အဓိကထားသော အကျိုးအမြတ်မယူသည့် အရပ်ဘက်အဖွဲ့အစည်းအဖြစ် Cheonjin Nanman ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ယင်းက အဖွဲ့အား အဖွဲ့အစည်းအမည်ဖြင့် ဘဏ်အကောင့် ဖွင့်လှစ်၍ ရန်ပုံငွေ လက်ခံရရှိနိုင်စေခဲ့သည်။
ကျောင်းသားများက မှတ်ပုံတင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်နှင့် တရားဝင်အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းတို့သည် ပြင်ဆင်မှု၏ အခက်ခဲဆုံး အဆင့်များထဲတွင် ပါဝင်သည်ဟု ဖော်ပြကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ထိုအဆင့်များသည် ကျောင်းသားများ၏ အစပျိုးလုပ်ဆောင်မှုကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သော စီမံကိန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။
ဒုက္ခသည်ဘဝများကို မတူညီသော ပြတင်းပေါက်များမှ ကြည့်ရှုစေသည့် ရုပ်ရှင်များ
အဖွဲ့သည် ရုပ်ရှင်များကို ပိုမိုများပြားစွာ ပြသလိုခဲ့ပြီး အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးစီအား သင့်တော်သည်ဟု ယူဆသော လက်ရာ နှစ်ခု သို့မဟုတ် သုံးခုစီ အကြံပြုရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ငွေကြေးအကန့်အသတ်များ၊ ပြသခွင့်ရယူရာတွင် အခက်အခဲများနှင့် ဒါရိုက်တာနှင့် ထုတ်လုပ်သူအချို့ကို ဆက်သွယ်ရာတွင် စိန်ခေါ်မှုများကြောင့် နောက်ဆုံးရွေးချယ်မှုမှာ ကန့်သတ်ခံခဲ့ရသည်။
အဖွဲ့သည် မတူညီသော အတွေ့အကြုံအမျိုးမျိုးကို တင်ပြရန် ရည်ရွယ်၍ ဆိုးလ် (Seoul) ရှိ ဒုက္ခသည်ရုပ်ရှင်ပွဲတော်တွင် ယခင်က ပြသခဲ့ဖူးသော ရုပ်ရှင်များကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယင်းတို့တွင် တောင်ကိုရီးယားရှိ ယီမင်ဒုက္ခသည်များ၏ လက်တွေ့ဘဝ၊ လူငယ်များ၏ အတွေ့အကြုံများနှင့် ကိုရီးယားအခြေအနေထက် ကျော်လွန်၍ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ပြဿနာများကို စူးစမ်းသည့် ဇာတ်လမ်းများ ပါဝင်သည်။
ပွဲတော်တွင် ပါဝင်သော ရုပ်ရှင်များထဲမှ တစ်ကားမှာ ဒါရိုက်တာ Jae-young Yang (양재영) ရိုက်ကူးသော No Probland ဖြစ်သည်။ ဤရုပ်ရှင်သည် ဂျဲဂျူးကျွန်း (Jeju Island) ရှိ ခိုလှုံခွင့်တောင်းခံသူ (ဒုက္ခသည်လျှောက်ထားသူ) ယီမင်နိုင်ငံသား သုံးဦး၏ သာမန်နေ့တစ်နေ့ဟု ထင်ရသော်လည်း ဇာတ်ကောင်များ၏ ဘဝတွင် သိသာထင်ရှားသော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပေါ်စေသည့် နေ့တစ်နေ့ကို လိုက်ပါတင်ပြထားသည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် ရုပ်ရှင်တွင် “ဒုက္ခသည် ကစ်ဘောက်စာ” ဟု ဖော်ပြခံရသော ကစ်ဘောက်စာ Askar သည် ကိုရီးယားတွင် ၎င်း၏ ပထမဆုံးပြိုင်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေသည်။ ကြော်ငြာအစမ်းပြကွက် (trailer) တွင် ပြသထားသည့်အတိုင်း ၎င်း၏ ဇာတ်လမ်းသည် လူတစ်ဦး၏ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဆိုင်ရာ အဆင့်အတန်းက အားကစားအခွင့်အလမ်းများကို လိုက်စားနိုင်စွမ်းအပေါ် သက်ရောက်သည့်အခါ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သော စိန်ခေါ်မှုများကိုလည်း ညွှန်ပြနေသည်။
Omar ၏ အလုပ်စဝင်ရမည့် ပထမနေ့တွင် သူ၏ အလုပ်စတင်ရက်ကို ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ကြောင်း အကြောင်းကြားခံရသည်။ ထိုအတောအတွင်း Adnan သည် မမျှော်လင့်ဘဲ အမှီအခိုကင်းသော ရုပ်ရှင်တစ်ကားတွင် ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။
ဤနေ့စဉ်ဘဝ အသေးစိတ်များမှတစ်ဆင့် ရုပ်ရှင်သည် ခိုလှုံခွင့်တောင်းခံသူများကို ဒုက္ခသည်အကျပ်အတည်းနှင့် ဆက်စပ်သော စာရင်းဇယားများ သို့မဟုတ် သတင်းခေါင်းစဉ်များအဖြစ်သာ မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝင်စားမှုများ၊ အိပ်မက်များနှင့် ရည်မှန်းချက်များ ရှိသော လူသားတစ်ဦးချင်းစီအဖြစ် ပုံဖော်ရန် ကြိုးပမ်းထားသည်။
ကျောင်းသားများသည် Youth (청년) ရုပ်ရှင်အကြောင်းကိုလည်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ယင်းရုပ်ရှင်ကို ဒုက္ခသည်များအပေါ် လူငယ်များ၏ သဘောထားများနှင့် အတူတကွ နေထိုင်နိုင်မည့် အလားအလာအကြောင်း ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးမှုအတွက် စတင်ရာအမှတ်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ရန် အစပိုင်းတွင် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။
ပွဲတော်အစီအစဉ်တွင် ဒါရိုက်တာ Neil P. George ရိုက်ကူးသော Writing to Reach You လည်း ပါဝင်သည်။ ဤရုပ်ရှင်သည် မတူညီသော နိုင်ငံများမှ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် တောင်ကိုရီးယားတွင် နေထိုင်ကာ ၎င်းတို့၏ ဘဝများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နေကြသော ဒုက္ခသည် လေးဦး၏ ဇာတ်လမ်းများကို ပြောပြထားသည်။ ကိုရီးယားသို့ မရောက်မီနှင့် ရောက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ဘဝများ မည်သို့ရှိခဲ့သည်ကို စူးစမ်းတင်ပြထားသည်။
အစီအစဉ်ရှိ အခြားရုပ်ရှင်တစ်ကားမှာ A Lighter Between Invisible Bars ဖြစ်ပြီး ထိုင်း-မြန်မာနယ်စပ်ရှိ မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သော မဲဆောက် (Mae Sot) ရှိ မြန်မာဒုက္ခသည်များ၏ အတွေ့အကြုံများကို စူးစမ်းတင်ပြထားသည်။ ဤရုပ်ရှင်သည် ယခင်က မှတ်ပုံတင်မထားသူ / မှတ်ပုံတင်မထားသော နိုင်ငံခြားသား (undocumented, တရားဝင်နေထိုင်ခွင့်အဆင့်အတန်းမရှိသူ) အဖြစ် နေထိုင်ခဲ့ဖူးပြီး ဆိုးလ်ရှိ ဘွဲ့လွန်ကျောင်းသားအဖြစ် ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားကလေးများအကြောင်း သုတေသနပြုရန် ထိုဒေသသို့ ပြန်လာသူတစ်ဦးကို လိုက်ပါတင်ပြထားသည်။ ဤရုပ်ရှင်ကို ဆွေးနွေးမည့် အကြောင်းအရာများ၏ နယ်ပယ်ကို ချဲ့ထွင်ရန်နှင့် ဆွေးနွေးမှုသည် ကိုရီးယားအတွေ့အကြုံတစ်ခုတည်းတွင်သာ ကန့်သတ်မနေစေရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရုပ်ရှင်နှင့် လူထု၏ သဘောထားများ
ရုပ်ရှင်များက သဘောထားများနှင့် အမြင်များအပေါ် လွှမ်းမိုးမှုသည် ဆွေးနွေးမှု၏ အဓိက အကြောင်းအရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကျောင်းသားတစ်ဦးက ရုပ်ရှင်သည် မတူညီသော နောက်ခံရှိသူများကို တူညီသော ပိတ်ကားရှေ့တွင် အတူတကွ ထိုင်ကြည့်စေပြီး တူညီသော ပြကွက်များကို မတူညီသော နည်းလမ်းများဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်စေသည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ရုပ်ရှင်ပြသပြီးနောက် ဆွေးနွေးပွဲသည်လည်း ပရိသတ်များအား အမြင်များ ဖလှယ်ရန်နှင့် မေးခွန်းများ မေးမြန်းရန် အခွင့်အလမ်း ပေးသည်။
ဤအယူအဆသည် ဂျင်ဂျူ (Jinju) တွင် အထူးသက်ဆိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂျင်ဂျူတွင် ဒုက္ခသည်ဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များသည် မြို့တော် ဆိုးလ် (Seoul) ကဲ့သို့ လူထုဆွေးနွေးမှုနှင့် အာရုံစိုက်မှု အတိုင်းအတာ တူညီစွာ မရရှိဟု အဖွဲ့ဝင်များက ယုံကြည်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အဖွဲ့သည် တက္ကသိုလ်တွင် ယခင်က ရရှိခဲ့သော အတွေ့အကြုံကိုလည်း အခြေခံသည်။ ထိုစဉ်က ကျောင်းသားများသည် သင်တန်းတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်မှုဆိုင်ရာ ရုပ်ရှင်ပွဲတော် အသေးစားတစ်ခုကို စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်မှုနှင့် ဒုက္ခသည်ဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များအပေါ် ပါဝင်သူများ၏ သဘောထားများကို နှိုင်းယှဉ်ရန် ရုပ်ရှင်ပြသမှု မတိုင်မီနှင့် ပြီးနောက်တွင် စစ်တမ်းများ ကောက်ယူခဲ့ကြသည်။
ရလဒ်များအရ ပါဝင်သူအချို့သည် ဒုက္ခသည်များက တောင်ကိုရီးယား လူငယ်များ၏ အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းများကို ယူသွားနိုင်သည်ဟူသော ယုံကြည်ချက် အပါအဝင် ၎င်းတို့၏ ယူဆချက်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားခဲ့ကြကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ရုပ်ရှင်များကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် အချို့သည် ဤအမြင်ကို ယခင်ကလောက် စွဲကိုင်ထားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ကိစ္စရပ်ကို မတူညီသော ရှုထောင့်များမှ စဉ်းစားရန် ပိုမို လိုလားလာကြသည်။
ဤအတွေ့အကြုံသည် လူထု၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် အခြားနည်းဖြင့် ပေါ်ပေါက်လာမည် မဟုတ်သော ကိစ္စရပ်များအကြောင်း ဆွေးနွေးမှုများကို ဖွင့်ပေးနိုင်သည့် ရုပ်ရှင်၏ စွမ်းရည်အပေါ် ကျောင်းသားများ၏ ယုံကြည်ချက်ကို ပိုမို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။
ပွဲတော် အစီအစဉ်
ဂျင်ဂျူရှိ ကိုရီးယား ဒုက္ခသည် ရုပ်ရှင်ပွဲတော် (Korea Refugee Film Festival) ကို 2026 ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ 6 ရက် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် MBC Cine Jinju ၌ ကျင်းပရန် စီစဉ်ထားသည်။
အစီအစဉ်ကို နံနက် 11:40 မှ နေ့လယ် 12:05 အထိ ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားဖြင့် စတင်မည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် နေ့လယ် 12:05 မှ 12:55 အထိ ပထမ ရုပ်ရှင်ပြသမှု အစီအစဉ်တွင် Youth နှင့် Writing to Reach You တို့ကို ပြသမည် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် နေ့လယ် 12:55 မှ 1:20 အထိ UNHCR Republic of Korea (UNHCR) မှ ဥပဒေရေးရာ အရာရှိ Na-young Gam နှင့်အတူ Cine Talk အစီအစဉ် ရှိမည်ဖြစ်သည်။ အနားယူချိန်ပြီးနောက် No Probland ကို နေ့လယ် 2:10 မှ 3:20 အထိ ပြသမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ညနေ 3:20 မှ 3:50 အထိ ၎င်း၏ ဒါရိုက်တာ Jae-young Yang နှင့် ဆွေးနွေးပွဲ ရှိမည် ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် အနားယူချိန်တစ်ခုပြီးနောက် ညနေ 4:40 မှ 4:50 အထိ ရုပ်ရှင်ပွဲတော်အကြောင်း တင်ပြချက်နှင့် နိဂုံးချုပ် မိန့်ခွန်းဖြင့် အစီအစဉ်ကို ပြန်လည် စတင်မည် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး ရုပ်ရှင်ဖြစ်သော A Lighter Between Invisible Bars ကို ညနေ 4:50 မှ 5:50 အထိ ပြသမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ညနေ 5:50 မှ 6:20 အထိ ရုပ်ရှင်၏ ထုတ်လုပ်သူ Maple နှင့် ဆွေးနွေးပွဲ ရှိမည် ဖြစ်သည်။
ဤအစီအစဉ်မှတစ်ဆင့် ပွဲတော်သည် ရုပ်ရှင်ပြသမှုများကို ဒုက္ခသည် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေး၊ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေးနှင့် ဆက်စပ်နယ်ပယ်များတွင် လုပ်ကိုင်နေသူများနှင့် ပရိသတ်များ တိုက်ရိုက် ထိတွေ့ဆက်ဆံနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းများနှင့် ပေါင်းစပ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။
ကိုယ်တိုင် မကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများအကြောင်း ပြောဆိုခြင်း
အင်တာဗျူးအတွင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော အရေးအကြီးဆုံး စဉ်းစားစရာ မေးခွန်းမှာ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးထံမှ ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုအဖွဲ့ဝင်သည် ဒုက္ခသည်ဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးရာတွင် ဒုက္ခသည် မဟုတ်သူများ ပါဝင်နိုင်သည့် အခန်းကဏ္ဍ၏ အကန့်အသတ်များအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။
“နေရပ်စွန့်ခွာရခြင်းကို ကိုယ်တိုင် မကြုံတွေ့ခဲ့ရသော တောင်ကိုရီးယား နိုင်ငံသားများအနေဖြင့်” ကျောင်းသားများသည် ဤကိစ္စရပ်တွင် ပါဝင်ပတ်သက်ပိုင်ခွင့် ၎င်းတို့တွင် ရှိ၊ မရှိနှင့် တိုက်ရိုက် ထိခိုက်ခံစားရသူများကိုယ်စား မပြောဆိုဘဲ မည်သို့ ပံ့ပိုးကူညီနိုင်မည်နည်းဟု တွေးတောနေကြသည်။
၎င်းတို့သည် အချို့ရုပ်ရှင်များကို ရွေးချယ်ခြင်းက အချို့အသံများကို ရှေ့တန်းသို့ ရောက်စေပြီး အခြားအသံများကို မကြားရဘဲ ကျန်ရစ်စေနိုင်သည်ကိုလည်း စိုးရိမ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့က “ဒုက္ခသည်များသည် တစ်သားတည်းသော အုပ်စု မဟုတ်ပါ။ ၎င်းတို့၏ အတွေ့အကြုံများသည် သိသိသာသာ ကွဲပြားပြီး ကလေးများ၊ အမျိုးသမီးများနှင့် လူငယ်များ၏ အတွေ့အကြုံများအပြင် နေရပ်စွန့်ခွာခြင်းနှင့် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း၏ မတူညီသော အဆင့်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူများ၏ အတွေ့အကြုံများလည်း ပါဝင်ပါသည်” ဟု ထပ်လောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။
ဆွေးနွေးမှုအတွင်း အနုပညာလက်ရာတစ်ခုသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် သတင်းစကားကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ကြည့်ရှုသူများအား သတ်မှတ်ထားသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တစ်ခုကို တင်ပြခြင်းထက် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန်နှင့် ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင် ထင်မြင်ချက်များ ဖွဲ့စည်းရန် အခွင့်အလမ်း ပေးသင့်သည်ဟု အကြံပြုခဲ့ကြသည်။
ဆွေးနွေးမှုသည် ဒုက္ခသည်များအကြောင်း ရုပ်ရှင်များတွင် ရှာဖွေတင်ပြသော အကြောင်းအရာများကို ကွဲပြားစုံလင်စေရန် အရေးကြီးကြောင်းကိုလည်း အလေးပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို ဖော်ပြတင်ဆက်ရာတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခ သို့မဟုတ် အကူအညီ လိုအပ်မှုတွင်သာ ကန့်သတ်မထားသင့်ဘဲ အောင်မြင်မှု ဇာတ်လမ်းများ၊ ကလေးများနှင့် အမျိုးသမီးများ၏ အတွေ့အကြုံများ၊ အိပ်မက်များ၊ စိန်ခေါ်မှုများနှင့် နေ့စဉ်ဘဝတို့လည်း ပါဝင်သင့်သည်။
စကားဝိုင်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခြင်း
Cheonjin Nanman အဖွဲ့သည် ဤပွဲတော်ကို နှစ်စဉ်ပွဲအဖြစ် ကျင်းပဖြစ်မည်လော မကျင်းပဖြစ်မည်လော ယခုအချိန်အထိ မသိရှိသေးပါ။ သို့သော်လည်း ဤအတွေ့အကြုံသည် Jinju ၌ ဒုက္ခသည်ပြဿနာများနှင့်ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးမှုနှင့် ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှုအတွက် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည့် နေရာတစ်ခု၏ အစဖြစ်လာမည်ဟု အဖွဲ့ဝင်များက မျှော်လင့်ကြပါသည်။