ဆင်သီယာသည် ဘူရွန်ဒီနိုင်ငံမှ ကိုရီးယားသို့ ရောက်လာခဲ့ပါသည်။ သူမသည် သား နိုအာကို ပြုစုပျိုးထောင်နေပြီး အခြားဒုက္ခသည်များကို ကူညီရန် အလုပ်လုပ်နေကာ ဂျောင်ဂီပြည်နယ်တွင် ဘူရွန်ဒီ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် ကိုယ်စားလှယ် (honorary ambassador) အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပါသည်။

ဤဇာတ်လမ်းသည် 2024 ခုနှစ်တွင် MAP ဒုက္ခသည်သတင်း (MAP Refugee News) ၏ အင်တာဗျူးမှ ဖြစ်ပါသည်။ ဆင်သီယာ၏ ကိုယ်ပိုင်စကားများကို သူမ ပြောသည့်အတိုင်း ထားရှိထားပါသည်။

တစ်ကိုယ်တည်း မိခင်ဘဝ: “ကျွန်မ နိုအာကို ဦးစားပေးခဲ့ပါသည်!”

2019 ခုနှစ်တွင် နိုအာကို မွေးဖွားပြီးနောက် ကျွန်မသည် အန်ဆန်အနီးတွင် အချိန်ပိုင်းအလုပ် ရှာရန် ကြိုးစားခဲ့ပါသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် အလုပ်ချိန်များသည် ကလေးထိန်းကျောင်း အချိန်များနှင့် မကိုက်ညီခဲ့ပါ။ ဘူဆန်တွင်ပင် အလုပ်ရှာခဲ့သော်လည်း ဆေးရုံနှင့် ဝေးသောနေရာတွင် အလုပ်လုပ်ရန် အန္တရာယ် အလွန်များသည်ဟု ခံစားရပါသည်။ ကျွန်မတွင် ပန်းနာရင်ကျပ်နှင့် အဆုတ်ရောင်ရောဂါကြောင့် ရှော့ခ် (shock) ဖြစ်နိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိခဲ့ပါသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဆိုးလ်သို့ ပြန်လာရပြီး အလုပ်နှင့် ကလေးထိန်းကျောင်း နှစ်ခုစလုံးကို ဆက်လက် ရှာဖွေခဲ့ပါသည်။

လူများစွာက ကျွန်မကို အလုပ် အရင်ရှာပြီးမှ အလုပ်ခွင်အနီးရှိ ကလေးထိန်းကျောင်းကို ရှာရန် အကြံပေးခဲ့ကြပါသည်။ သို့သော် ကျွန်မ၏ ဦးစားပေးမှာ နိုအာ ဖြစ်ပါသည်။ နိုအာ၏ ဘဝ တည်ငြိမ်မှသာ ကျွန်မ၏ ဘဝ တိုးတက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အလုပ်မရှာမီ နိုအာ ကောင်းစွာ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်နိုင်မည့် ကလေးထိန်းကျောင်းကို ရှာဖွေရန် အာရုံစိုက်ခဲ့ပါသည်။ နေရာသစ်တွင် နိုအာသည် ကောင်းမွန်သော ဆရာများနှင့် တွေ့ခဲ့ပြီး ဘူရွန်ဒီမှ ကလေးများနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ခဲ့ပါသည်။

ကျွန်မ၏ အလုပ်ကို ဦးစားပေးခဲ့လျှင် နိုအာသည် ကျွန်မ အလုပ်လုပ်သည့် နေရာပေါ် မူတည်၍ နေရာအမျိုးမျိုးနှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် နေရမည် ဖြစ်ပါသည်။ နိုအာကို ဦးစားပေးခြင်းဖြင့် ကျွန်မတို့ နှစ်ဦးစလုံးအတွက် ပိုကောင်းသော ဘဝဆီသို့ ဦးတည်မည့် အခွင့်အလမ်းများကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပါသည်။

ကိုယ်ပိုင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် အလုပ်

နိုအာသည် ပြောင်းလဲမှုများနှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာပြီး တည်ငြိမ်လာသောအခါ ကျွန်မသည် ယခု ကျွန်မ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝကို နေထိုင်နိုင်ပြီဟု ခံစားမိပါသည်။ ထောက်ပံ့ငွေ ရရှိခြင်းဖြင့် ကျေနပ်နေပြီး တိုးတက်ရန် မကြိုးစားဘဲ နေချင်ခြင်း မရှိပါ။ ကျွန်မ အလုပ်လုပ်ချင်ခဲ့ပါသည်။ MAP အကြောင်းကို သိရှိပြီး လျှောက်ထားခဲ့သည့် 2023 ခုနှစ် နှစ်ကုန်အထိ ကျွန်မ အချိန်ပိုင်း အလုပ်လုပ်ခဲ့ပါသည်။ ဤအတွေ့အကြုံကို ကျွန်မ၏ ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံး အလှည့်အပြောင်း ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။

MAP တွင် ကျွန်မ အမျိုးမျိုးသော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါသည်။ ကိုရီးယားဘာသာစကားကျောင်းတစ်ခုတွင် ကိုရီးယားဘာသာ ဆရာအဖြစ် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပါသည်။ ကိုရီးယားဘာသာကို အဆက်မပြတ် လေ့လာခဲ့သောကြောင့် ဤအခွင့်အလမ်းကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပါသည်။ ငွေကြေးပြဿနာများနှင့် နိုအာကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရခြင်း စသည့် အခက်အခဲများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း KIIP အဆင့် 5 ကို ရရှိခဲ့ပါသည်။

ထိုအတောအတွင်း MAP မှတစ်ဆင့် ပွဲတစ်ခုတွင် ပါဝင်ခဲ့ပါသည်။ ဂျောင်ဂီပြည်နယ် နိုင်ငံခြားသား ထောက်ပံ့ရေး စင်တာ (Gyeonggi-do Foreign Support Center) နှင့် ချိတ်ဆက်မိခဲ့ပြီး ဂျောင်ဂီပြည်နယ်မှ အစိုးရ အရာရှိတစ်ဦး၏ ထောက်ခံမှုဖြင့် အလုပ်ကမ်းလှမ်းချက်အသစ်တစ်ခု ရရှိခဲ့ပါသည်။ ၎င်းမှာ ဘူရွန်ဒီ ကိုယ်စားလှယ် (Burundi Ambassador) ရာထူး ဖြစ်ပါသည်။ ဒုက္ခသည်များကို ကူညီရန်၊ လိုအပ်သော သတင်းအချက်အလက်များ ပေးရန် ကျွန်မ၏ ကြိုးပမ်းမှုများနှင့် ဘာသာစကား အမျိုးမျိုး ပြောနိုင်စွမ်းကြောင့် ထောက်ခံခံရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းစွာဖြင့် ကျွန်မ၏ ဒါရိုက်တာ ယောင်အာက တက်ကြွစွာ ထောက်ခံပေးခဲ့သဖြင့် လက်ရှိတွင် ဂျောင်ဂီပြည်နယ်၌ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် အလုပ်လုပ်နေပါသည်။

အခြားဒုက္ခသည်များကို ကူညီခြင်း

ကိုရီးယားတွင် နေထိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရသော ဒုက္ခသည်များကို ဆက်လက် ကူညီချင်ပါသည်။ ပြင်ပ အကူအညီ မရဘဲ ကိုယ်တိုင် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို ကျော်လွှားရန် ကျွန်မအတွက် ဆယ်နှစ်နီးပါး ကြာခဲ့ပါသည်။ ကျွန်မ၏ အတွေ့အကြုံများကို အခြေခံ၍ အခြားဒုက္ခသည်များ ကိုရီးယားလူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်စေရန် ကူညီချင်ပါသည်။ ကျွန်မ၏ ကိုယ်စားလှယ် လှုပ်ရှားမှုများသည် ဤအခြေအနေတွင် စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဘူရွန်ဒီနိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြုရင်း ယူဂန်ဒါနှင့် ရဝမ်ဒါကဲ့သို့ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများမှ ဒုက္ခသည်များကိုလည်း ကူညီချင်ပါသည်။

ကျွန်မ၏ ပညာရေးကိုလည်း ဆက်လက် သင်ယူချင်ပါသည်။ ကိုရီးယားဘာသာ ကျွမ်းကျင်မှုကို ပိုမို မြှင့်တင်ခြင်းအပြင် တက္ကသိုလ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်ထားပါသည်။ ဒုက္ခသည်များ၏ ပိုကောင်းသော ဘဝများအတွက် ဆက်လက် ကြိုးပမ်းရန်နှင့် ၎င်းတို့ကိုယ်စား ထောက်ခံပြောဆိုပေးသည့် အသံတစ်ခု ဖြစ်ရန် ရည်မှန်းထားပါသည်။

ဆင်သီယာ၏ သတင်းစကား

“ကိုယ့်အတွက် ကိုယ် တိုက်ပွဲဝင်ပါ။”

“ကျွန်မထဲရှိ အပျက်သဘော အရာများကို ပြသလျှင် ၎င်းက ကျွန်မကို အပျက်သဘော ဘဝထဲသို့ ပို့ဆောင်ပါလိမ့်မည်။ ကျွန်မ အပြုသဘော ဆောင်ရန် ရွေးချယ်ပါသည်။”

“နေရာတစ်ခုတည်းတွင် ရပ်တန့်မနေဘဲ အရာအသစ်များကို စူးစမ်းလေ့လာသည့် သဘောထားကို ထိန်းသိမ်းထားပါ။”