မြေသစ်တွင် ပွင့်လန်းလာသော အိပ်မက်: မျှော်လင့်ချက်ကို ဖုတ်လုပ်နေသော အီဆာရာ၏ ဇာတ်လမ်း

အီဂျစ်နိုင်ငံမှ လာရောက်သော အီဆာရာသည် ကိုရီးယားတွင် ဒုက္ခသည်အဖြစ် အခြေချနေထိုင်ရင်း ဘဝသစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နေပါသည်။ အာဏာရှင်အစိုးရ၏ ဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သော ကိုရီးယားတွင် ဘာသာစကားနှင့် စနစ်ဆိုင်ရာ အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသော်လည်း နောက်ဆုံးအထိ မျှော်လင့်ချက်ကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့ပါ။ ကိုရီးယားဘာသာစကားကို သင်ယူပြီး ကိုရီးယားလူဝင်မှုနှင့် ပေါင်းစည်းရေးပရိုဂရမ်ကို ကြိုးစားအားထုတ် ပြီးမြောက်အောင် တက်ရောက်ကာ ကိုရီးယားဘဝနှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဝါသနာအဖြစ် လုပ်ခဲ့သော မုန့်ဖုတ်ခြင်းကို အိပ်မက်သစ်အဖြစ် ထားကာ လက်မှတ်အတွက် ပြင်ဆင်နေပါသည်။

“ကျွန်မ ဖုတ်လုပ်သော မုန့်များဖြင့် ကိုရီးယားနှင့် အီဂျစ်ကို ဆက်သွယ်ပေးချင်ပါသည်” ဟု ပြောသော အီဆာရာသည် ယဉ်ကျေးမှုနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ထားသော မုန့်များနှင့် အချိုပွဲများမှတစ်ဆင့် လူများကို ချိုမြိန်သော နှစ်သိမ့်မှု ပေးချင်သည်ဟူသော ဆန္ဒကို ဖော်ပြခဲ့ပါသည်။ ဒုက္ခသည်တစ်ဦးအဖြစ် ကြုံတွေ့ရသော အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားကာ မိသားစုနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်သော ဘဝကို တည်ဆောက်နေသော သူမသည် မျှော်လင့်ချက်၏ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ကိုယ်တိုင် သက်သေပြနေပါသည်။

ဤဆောင်းပါးသည် MAP ဒုက္ခသည်သတင်း (MAP Refugee News) က 2024 ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလ 14 ရက်နေ့တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော အင်တာဗျူးကို အခြေခံ၍ အီဆာရာ၏ စကားများကို ပြောသည့်အတိုင်း ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်မသည် အီဂျစ်နိုင်ငံမှ လာသော အီဆာရာ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်မ၏ မူလအမည်မှာ EITHAR ဖြစ်ပါသည်၊ ဆင်တူသည် မဟုတ်ပါလား။ (ရယ်မောလျက်) ယခု ဤနေရာတွင် ခင်ပွန်းနှင့် ချစ်စရာကောင်းသော ကလေးများနှင့်အတူ ကျွန်မ၏ ဘဝကို အသစ်တစ်ဖန် တည်ဆောက်နေပါသည်။

အီဂျစ်မှ ထွက်ခွာပြီး ကိုရီးယားသို့ ရောက်လာပုံ

ကျွန်မ၏ ဖခင်သည် အီဂျစ်အစိုးရ၏ မူဝါဒများကို ဝေဖန်သည့် အသံကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသူ ဖြစ်ပါသည်။ အီဂျစ်အာဏာရှင်အစိုးရသည် ထိုသို့ ပြောဆိုခဲ့သည်ဆိုသည့် အချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ထောင်ချနိုင်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်ပါသည်။ အခြေအနေ ဆိုးရွားလာသောအခါ ကျွန်မတို့ အီဂျစ်မှ ထွက်ခွာရပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဆူဒန်နိုင်ငံသို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီး 3 နှစ်ခန့် နေထိုင်ခဲ့ပါသည်။ ကျွန်မသည် ကြေညာသူ (announcer) ဖြစ်ချင်သောကြောင့် ဆူဒန်တွင် တက္ကသိုလ်တက်ရင်း မီဒီယာနှင့် သတင်းစာပညာကို လေ့လာနေခဲ့ပါသည်။ သို့သော် အီဂျစ်နှင့် ဆူဒန်အစိုးရများ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လာသဖြင့် တစ်ဖန် အန္တရာယ်ကြုံလာခဲ့ပါသည်။

မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်ကို စဉ်းစားနေရင်း ကိုရီးယားသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။ အီဂျစ်လူမျိုးများ ဗီဇာမလိုဘဲ သွားနိုင်သော နိုင်ငံ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုစဉ်က ခင်ပွန်းနှင့် ကျွန်မသည် ကိုရီးယားသို့၊ ဖခင်သည် အင်ဒိုနီးရှားသို့ သွားခဲ့ကြပါသည်။ ကျွန်မ၏ ဖခင်သည် ယနေ့ထိ ဒုက္ခသည်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်း မခံရသေးပါ။ ကျွန်မ ထင်သည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်မည် ဖြစ်ပါသည်။

ဒုက္ခသည်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရသည်အထိ အခက်အခဲများနှင့် မျှော်လင့်ချက်

အမှန်တော့ ကျွန်မအတွက် ကိုရီးယားယဉ်ကျေးမှုနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ရန် မခက်ခဲခဲ့ပါ။ ယဉ်ကျေးမှုအသစ်များကို အမြဲ လေ့လာချင်သောကြောင့် အခြားယဉ်ကျေးမှုများကို မြန်မြန် နားလည်နိုင်ခဲ့ပါသည်။ ထို့ပြင် ကိုရီးယားနှင့် အီဂျစ်တွင် ဆင်တူသော ယဉ်ကျေးမှုများလည်း အတော်များပါသည်။ ယောက်ျားလေးများနှင့် မိန်းကလေးများ သီးခြားအိပ်ခြင်း၊ လူကြီးများကို ရိုသေလေးစားခြင်းနှင့် စားသောက်ရာတွင် ကျင့်ဝတ်များကို လိုက်နာခြင်း စသည်တို့ ဆင်တူပါသည်။ ကိုရီးယားကို အလွန်ချစ်သောကြောင့် မကောင်းသည့်အရာများကို သိပ်မကြည့်မိအောင် နေပါသည်။ မကောင်းသည့်အရာများလည်း ရှိသော်လည်း အလွန်နည်းပြီး ကောင်းသည့်အရာများက ပိုများပါသည်။

သို့ရာတွင် ဒုက္ခသည်အဖြစ် အသိအမှတ်မပြုခံရမီက အခက်အခဲများ ရှိခဲ့ပါသည်။ အကြီးဆုံးပြဿနာမှာ အာမခံ မရှိခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဆေးရုံစရိတ်များကို အလွန်များစွာ ပေးခဲ့ရပါသည်။ ကိုယ်ဝန်ရှိစဉ်က ဆေးကုသမှုခံယူပြီး 700,000 ဝမ် ပေးခဲ့ရဖူးပါသည်။ ကျွန်မတွင် 800,000 ဝမ်သာ ရှိခဲ့ရာ 700,000 ဝမ် ပေးပြီးနောက် 100,000 ဝမ်သာ ကျန်ခဲ့ပါသည်။ ထိုစဉ်က ခင်ပွန်းသည် အချိန်ပိုင်းအလုပ် လုပ်နေချိန်ဖြစ်၍ ပို၍ ခက်ခဲခဲ့ပါသည်။ အလွန် ခက်ခဲခဲ့သော ကာလ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်မကဲ့သို့ အာမခံမရှိ၍ ဒုက္ခရောက်နေသော သူငယ်ချင်းများလည်း အလွန်များခဲ့ပါသည်။

လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးရုံး (Immigration Office) သို့ သွားရသည့်နေ့များလည်း အလွန် ခက်ခဲခဲ့ပါသည်။ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးရုံးတွင် အလုပ်လုပ်သော ဝန်ထမ်းများသည် မပြုံးဘဲ ကျွန်မကို နားလည်ရန် မကြိုးစားခဲ့ကြပါ။ စိတ်နာခဲ့ပါသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ ဒုက္ခသည်ဗီဇာ (F-2) ရပြီးနောက်တွင်မူ အားလုံးက ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံကြပါသည်။ အစပိုင်းတွင် ‘လူချင်း အတူတူပင်…’ ဟု တွေးမိပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ G-1 ဗီဇာ ကိုင်ဆောင်သူတိုင်း လူဆိုးမဟုတ်သလို F-2 ဗီဇာ ကိုင်ဆောင်သူတိုင်း လူကောင်းဟုလည်း မပြောနိုင်ပါ။ ကျွန်မတို့ အားလုံး လူသားများ ဖြစ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

အိပ်မက်သစ်

ကိုရီးယားသို့ ရောက်ပြီးနောက်တွင်လည်း အမှန်တော့ ပညာရေးကို ဆက်လက် သင်ယူချင်ခဲ့သော်လည်း အီဂျစ်သံရုံးသို့ သွားမှသာ ရနိုင်သော စာရွက်စာတမ်းများ အလွန်များခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်မသည် ဒုက္ခသည် ဖြစ်သောကြောင့် သံရုံးသို့ သွားလျှင် အန္တရာယ်ရှိမည်ဟု ထင်ခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ‘ပညာရေးကို စွန့်လွှတ်ရမလား’ ဟု စဉ်းစားနေစဉ် ‘ကောင်းသောရှမာရိလူ ပညာသင်ဆု (Good Samaritan Scholarship)’ အကြောင်းကို သိလာခဲ့ပါသည်။ လက်ရှိအခြေအနေတွင် တက္ကသိုလ်ဝင်ရန် ကြိုးစားခြင်းထက် လက်မှတ်တစ်ခု ရယူခြင်းက ပိုကောင်းနိုင်သည်ဟု တွေးမိလာခဲ့ပါသည်။

အမှန်တော့ မုန့်ဖုတ်ခြင်းသည် မူလက ဝါသနာ ဖြစ်ပါသည်။ သူငယ်ချင်းများ အိမ်သို့ လာလည်သောအခါ ချက်ပြုတ်ကျွေးရသည်ကို နှစ်သက်ခဲ့ပါသည်။ ၎င်းသည် အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်မည်ဟု မတွေးမိခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပိုမို ကျွမ်းကျင်စွာ သင်ယူကြည့်ချင်သည့် စိတ်ပေါ်လာခဲ့ပါသည်။ ကောင်းသောရှမာရိလူ ပညာသင်ဆုရှင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရသဖြင့် အလေးအနက် စတင်လေ့လာနိုင်ခဲ့ပါသည်။

ယခု စာတွေ့စာမေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေပါသည်။ စာမေးပွဲကို ကိုရီးယားဘာသာဖြင့် ဖြေဆိုရပြီး အစားအသောက်သန့်ရှင်းရေး၊ အဏုဇီဝ စသည့် အကြောင်းအရာများကို လေ့လာရသောကြောင့် အမှန်တကယ် ခက်ခဲပါသည်။ 2 ပတ်အတွင်း စာမျက်နှာ 7 မျက်နှာ လေ့လာခဲ့ပါသည် (ရယ်မောလျက်)။ အချိန်အများကြီး လိုအပ်မည် ထင်ပါသည်။

“ချိုမြိန်သော မုန့်များဖြင့် ကိုရီးယားနှင့် အီဂျစ်ကို ဆက်သွယ်ပေးချင်ပါသည်။”

ကိုရီးယားလူများသည် ချိုသော မုန့်များကို ကြိုက်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ အီဂျစ်မုန့်များလည်း အလွန်ချိုပါသည်။ ကိုရီးယားလူများလည်း အလွန်ကြိုက်ကြမည် ထင်ပါသည်။ ကိုရီးယားမုန့်များကဲ့သို့ပင် လက်ဖက်ရည် သို့မဟုတ် ကော်ဖီနှင့်အတူ သောက်လျှင် ကောင်းပါသည်၊ သို့သော် အီဂျစ်ကော်ဖီတွင် သကြား ပါပါသည်။ ထို့ကြောင့် အစပိုင်းတွင် ကိုရီးယားလူများ အမေရိကာနို သောက်သည်ကို မြင်ပြီး အံ့သြစရာကောင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ကျွန်မလည်း အမေရိကာနိုသာ သောက်ပါသည်။ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာလျှင် ကိုရီးယားလူ အစစ် ဖြစ်သွားတော့မည် ထင်ပါသည်။ (ရယ်မောလျက်)

အနာဂတ်အတွက် အိပ်မက်ဆိုလျှင် မိသားစုလုပ်ငန်းတစ်ခု လုပ်ချင်ပါသည်။ မုန့်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်ရန် ဖြစ်ပါသည်။ ကော်ဖီလည်း ရောင်းမည်၊ အချိုပွဲလည်း ရောင်းမည်။ အီဂျစ်ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ကိုရီးယားယဉ်ကျေးမှုကို ပေါင်းစပ်လျှင် အမှန်တကယ် ကောင်းသည့်အရာများ ဖန်တီးနိုင်မည် ထင်ပါသည်။

ပျော်ရွှင်သော ဘဝ

ဇာတ်လမ်းတွဲများ ကြည့်ခြင်းနှင့် အရသာရှိသော အစားအစာများ စားခြင်းသည် ကျွန်မ၏ ပျော်ရွှင်မှု ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ပြင် ကျွန်မ ဖုတ်လုပ်သော မုန့်များကို ခင်ပွန်းနှင့် ကလေးများက အရသာရှိရှိ စားသောအခါတွင်လည်း အလွန် ဝမ်းသာပါသည်။ မကြာသေးမီက ခင်ပွန်း၏ မွေးနေ့ ဖြစ်ခဲ့ရာ မွေးနေ့ကိတ်မုန့်ကို ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ပါသည်။ နို့ခရင်မ်ဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ချောကလက်အဖြူဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

အမှန်တော့ အချိန်မရ၍ မွေးနေ့ပွဲ ကောင်းကောင်း မကျင်းပနိုင်ခဲ့ပါ။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အချိန်ရသဖြင့် ခင်ပွန်းအတွက် အံ့အားသင့်စေမည့် ပွဲ (surprise party) လုပ်ပေးချင်ခဲ့ပါသည်။ ခင်ပွန်း အလုပ်မှ ပြန်လာချိန်တွင် ကလေးများနှင့်အတူ ဖယောင်းတိုင်ထွန်းပြီး စောင့်နေရာ တံခါးသံ ကြားသောအခါ ကလေးများက ဖခင်ထံ ပြေးသွားကြပါသည်။ အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်ခဲ့ပါသည်။

ကလေးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် ကျွန်မသည် သူတို့ စိတ်နာကျင်မှု မခံရဘဲ၊ စိတ်ဒဏ်ရာ (trauma) မရှိဘဲ ကြီးပြင်းစေချင်သည်ဟု တွေးပါသည်။ မိခင်နှင့် ရင်းနှီးစွာ နေရင်းနှင့်လည်း မိခင်၏ စကားကို နားထောင်စေရန် ကြိုးစားပါသည်။ စကားကို လုံးဝ နားမထောင်လျှင် ကလေးများကို အခန်းထဲ ခေါ်သွားပြီး ဘာကြောင့် ဆူပူခံရသည်ကို ရှင်းပြကာ မိခင်ထံ တောင်းပန်ရမည်ဟု ပြောပြပါသည်။ ယခုတလော ကျွန်မတို့၏ ကလေးငယ်များ အမှားများစွာ လုပ်နေကြပါသည်။ သို့သော် အမှားမလုပ်လျှင် ကလေးငယ် မဟုတ်တော့သောကြောင့် ယခုအချိန်တွင် အမှားလုပ်ရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုအချက်ကို နားလည်ရင်းနှင့်လည်း ၎င်းသည် အမှားဖြစ်ကြောင်း ပြောပြပေးခြင်းသည် မိခင်၏ တာဝန် ဖြစ်ပါသည်။

ထို့ပြင် ကိုရီးယား ကလေးထိန်းကျောင်းမှ ဆရာမများကလည်း များစွာ ကူညီပေးနေကြပါသည်။ မသိသည့်အရာ ရှိလျှင် သို့မဟုတ် ကလေးများတွင် ပြဿနာ ရှိလျှင် မည်သို့ ဖြေရှင်းနိုင်မည်ကို ဆရာမနှင့် တိုင်ပင်ပါသည်။ များစွာ ကူညီပေးကြပါသည်။

အီဂျစ်တွင် စီးပွားရေးပြဿနာများကြောင့် မိခင်ရော ဖခင်ပါ အလုပ်လုပ်ရပါသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ကလေးငယ်နှင့်အတူ ရှိရမည့် အချိန် မရှိတော့ပါ။ ယခုအခါ အီဂျစ်ကျောင်းဆရာများလည်း ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပါ။ ယခင်က ယဉ်ကျေးလိမ္မာမှု စသည်တို့ကို များစွာ သင်ပေးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ စာအုပ်ထဲတွင် ပါသည့်အရာများကိုသာ သင်ပေးပြီး မကောင်းသော အပြုအမူ မလုပ်ရန် မသင်ပေးကြတော့ပါ။ လူ့အဖွဲ့အစည်း များစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရာဇဝတ်မှုများလည်း များလာပါသည်။ စီးပွားရေးပြဿနာကြောင့် မိခင်က ကလေးများကို မပြုစုနိုင်၊ ဖခင်ကလည်း အလုပ်နှစ်ခုစီ လုပ်ရသောကြောင့် အခြေအနေ ပိုဆိုးလာပါသည်။ သို့သော် ကိုရီးယားတွင် အထောက်အပံ့များစွာ ရနိုင်ခဲ့ပါသည်။ မိခင်ဖြစ်၍၊ ဖခင်ဖြစ်၍ စီးပွားရေးပြဿနာ ရှိလျှင် အစိုးရက ထောက်ပံ့ပေးပါသည်။ ဤကဲ့သို့ ထောက်ပံ့မှု မရှိသော နိုင်ငံများ အများအပြား ရှိပါသည်။

ဘာသာစကားကို ကျော်လွန်၍ စိတ်နှလုံးဖြင့် ချိတ်ဆက်ခဲ့သော ကိုရီးယားဘဝ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှု မှတ်တမ်း

အမှန်တော့ ကျွန်မသည် အလယ်တန်းကျောင်းသူ ဘဝကတည်းက ကိုရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲများကို များစွာ ကြည့်ခဲ့ပါသည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကိုရီးယားဘာသာစကားကို အဆက်မပြတ် ကြားနေရသောကြောင့် ရင်းနှီးနေခဲ့ပါသည်။ ဂျပန်ဘာသာနှင့် တရုတ်ဘာသာကို ကြားလျှင် အသစ်ဖြစ်ပြီး ကွဲပြားသော ဘာသာစကားများ ဖြစ်၍ ထူးဆန်းသော ခံစားချက် ရပါသည်။ သို့သော် ကိုရီးယားဘာသာကို ကြားလျှင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက် မရှိခဲ့ပါ။ ရင်းနှီးပြီးသား၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာကဲ့သို့ ခံစားရပါသည်။

အမှန်တော့ ကိုရီးယား အဒေါ်ကြီးများက ကိုရီးယားဘာသာ လေ့ကျင့်ရာတွင် များစွာ ကူညီပေးခဲ့ကြပါသည်။ ကျွန်မကို စိတ်ဝင်စားကြသောကြောင့် ဟိုဟာဒီဟာ များစွာ မေးကြပါသည်။ “ဟီဂျာဘ်ကို ဘာကြောင့် ဝတ်ပါသလဲ” ဟု မေးလျှင် “အာ၊ ကျွန်မက မွတ်စလင် ဖြစ်၍ ဤကဲ့သို့ အဝတ်များ အများအပြား ဝတ်ပါသည်” ဟု ဖြေပါသည်။ ကျွန်မ မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကိုလည်း သိချင်ကြပါသည်။ ကလေးများနှင့်အတူ ရှိနေလျှင် အဖွားကြီးများက ခင်ပွန်းကို “ဇနီးသည် ပင်ပန်းသောကြောင့် များများ ကူညီပေးရမည်” ဟု ပြောပေးကြသည်လည်း ရှိပါသည်။ အလွန် ကောင်းပါသည်။ မကောင်းသော ကိုရီးယားလူများကို မတွေ့ဖူးပါ။ ခွဲခြားဆက်ဆံခံရခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ကျွန်မကို စိတ်ဝင်စားသော လူများကိုသာ တွေ့ခဲ့ရပါသည်။ အလွန် ကံကောင်းပါသည်။ ထို့ပြင် မကောင်းသော လူများကို တွေ့ရလျှင်ပင် ကိုရီးယားလူအားလုံး မကောင်းဟု မထင်ပါ။ ထိုလူက မကောင်းခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။

အစပိုင်းတွင် ဘာသာစကားဖြင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန် မလွယ်ကူခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ဘာသာပြန်အက်ပ်များကို များစွာ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဘာသာပြန်အက်ပ် မသုံးတော့ပါ။ လူများက ခက်ခဲသော စကားများ ပြောလျှင် “ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဘာလဲ” ဟုလည်း မေးနိုင်ပါသည်။ ထိုအခါ လူများက ပိုမိုလွယ်ကူအောင် ပြောပေးကြပါသည်။ မသိသေးသော စကားလုံးများလည်း များပြီး ကိုရီးယားဘာသာကို အပြည့်အဝ နားမလည်သေးသောကြောင့် ထိုသို့သော အခြေအနေများ ရှိပါသည်။ သို့သော် အမြဲ အသုံးပြုသော စကားလုံးများကို မှတ်မိအောင် ကြိုးစားပါသည်။

“ပင်ပန်းခံပြီးမှ ပျော်ရွှင်မှု ရောက်လာပါသည်။”

ဘာသာစကားအသစ် သင်ယူခြင်းသည် ခက်ခဲသည်မှာ သေချာပါသည်။ သို့သော် လက်မလျှော့လျှင် နောက်ဆုံးတွင် ကိုရီးယားဘာသာကို နားလည်လာနိုင်ပါသည်။ အချိန် လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ နေ့တိုင်း လေ့လာလျှင် ကောင်းသော ရလဒ် ရမည်မှာ သေချာပါသည်။ ယခု စတင်လျှင် မနက်ဖြန်တွင် အနည်းငယ် ပိုနားလည်လာနိုင်ပါသည်။ 2 နှစ်၊ 3 နှစ် ကြာလည်း ရပါသည်။ 10 နှစ် ကြာလည်း ရပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဆက်လုပ်ရမည် ဖြစ်ပါသည်။ လေ့လာရင်း ခက်ခဲ၍ လက်လျှော့ရမလားဟု တွေးသူများ အလွန်များသော်လည်း လက်လျှော့လျှင် ဘယ်တော့မှ နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း မှတ်ထားရမည် ဖြစ်ပါသည်။

ကျွန်မ အကြိုက်ဆုံး စာကြောင်းမှာ “ပင်ပန်းခြင်း၏ အဆုံးတွင် ပျော်ရွှင်မှု ရောက်လာသည်” ဖြစ်ပါသည်။ ဤစကားကို သင်ယူပြီး အလွန်ကြိုက်သောကြောင့် အမြဲ မှတ်ထားပါသည်။ KakaoTalk ပရိုဖိုင်တွင်လည်း ရေးထားပါသည်။ အလွန်ကြိုက်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ (ရယ်မောလျက်)

ကိုရီးယားယဉ်ကျေးမှု လေ့လာခြင်း

ကျွန်မသည် ကိုရီးယားယဉ်ကျေးမှုကိုလည်း အမှန်တကယ် ချစ်ပါသည်။ ဒန်ဂွန်း အဘိုး (Dangun) နှင့် ဂိုဂျိုဆွန် (Gojoseon) မှ ခေတ်သစ် ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံအထိ သင်ယူရင်း ကိုရီးယားယဉ်ကျေးမှုနှင့် သမိုင်းသည် မည်မျှ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ကို သိခဲ့ရပါသည်။ ကိုရီးယားလူဝင်မှုနှင့် ပေါင်းစည်းရေးပရိုဂရမ် (KIIP) မှတစ်ဆင့် ကိုရီးယားလူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ရာတွင် များစွာ အထောက်အကူ ရခဲ့ပါသည်။ အစပိုင်း အဆင့် 1 နှင့် 2 တွင် ဆရာက ကိုရီးယားဘာသာဖြင့်သာ သင်ကြားသဖြင့် နားလည်ရန် ခက်ခဲခဲ့သော်လည်း အတူတကွ လေ့လာခဲ့သော သူငယ်ချင်းများ၏ အကူအညီဖြင့် ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပါသည်။ အဆင့် 3 နှင့် 4 မှစ၍ ကိုယ်တိုင် လေ့လာနိုင်သည့် နည်းလမ်းကို သိလာပြီး မေးခွန်းများ ဖြေဆိုသည့် နည်းစနစ်များကိုလည်း ကျွမ်းကျင်လာသဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါသည်။

အဆင့် 5 တွင် ကိုရီးယားလူ့အဖွဲ့အစည်း နားလည်ခြင်းကို စတင် သင်ယူခဲ့ရာ စကားလုံးများလည်း ခက်ခဲ၊ စာအုပ်လည်း ထူပြီး အခြေခံအကြောင်းအရာများ များသဖြင့် အတန်းချိန်ပြင်ပတွင်လည်း သီးခြား လေ့လာခဲ့ရပါသည်။ ကျွန်မသည် ပဟေဠိအက်ပ် (Quizlet) ကို အသုံးပြု၍ မသိသော ကိုရီးယားစကားလုံးများအတွက် အာရဗီအဓိပ္ပာယ်များကို ထည့်သွင်းပြီး flashcard ကတ်များ ပြုလုပ်ကာ လေ့လာခဲ့ပါသည်။ ဤနည်းလမ်းကို ယခု လေ့လာနေသော မုန့်ဖုတ်ခြင်း သင်ခန်းစာတွင်လည်း အသုံးပြုနေပါသည်။

ထို့ပြင် ကိုရီးယားစကားလုံးများထဲတွင် တရုတ်စာလုံး (Hanja) ကို သိလျှင် နားလည်ရန် ပိုလွယ်သည့် အခါများ ရှိသောကြောင့် တရုတ်စာလုံး လေ့လာခြင်း၏ အရေးပါမှုကိုလည်း ခံစားမိပါသည်။ လောလောဆယ် ရိုးရှင်းသော တရုတ်စာလုံးများကိုသာ သိသော်လည်း နောက်ပိုင်း ကလေးများ ကြီးလာလျှင် အတူတကွ လေ့လာနိုင်မည် ထင်ပါသည် (ရယ်မောလျက်)။

နိဂုံး

ကျွန်မသည် မူလကတည်းက လက်လျှော့တတ်သူ မဟုတ်ပါ။ အခက်အခဲ ရှိလျှင် အလွန် စိတ်မကောင်းဖြစ်သော်လည်း လက်မလျှော့ပါ။ ထို့ပြင် ကိုရီးယားတွင် ကောင်းကောင်း နေထိုင်ချင်ရုံသာ ဖြစ်ပါသည်။ ကောင်းမွန်သော နိုင်ငံသားတစ်ဦး ဖြစ်ချင်ပါသည်။ ကိုရီးယားလူဖြစ်စေ၊ နိုင်ငံခြားသားဖြစ်စေ အားလုံး ကိုရီးယားတွင် အတူတကွ နေထိုင်နေကြသည် မဟုတ်ပါလား။ ကျွန်မ ကောင်းကောင်း နေထိုင်လျှင် ကျွန်မအတွက်သာမက အခြားလူများအတွက်ပါ ကောင်းကျိုး ရှိမည် ထင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကောင်း နေထိုင်ချင်ပါသည်။

လက်မလျှော့ပါနှင့်။ လက်လျှော့လျှင် ပြဿနာက ပို၍ အမှန်တကယ် ကြီးလာပါသည်။ လက်လျှော့လျှင် သင်ယူရသည့်အရာ မရှိတော့သည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုအခါ ၎င်းသည် ဆက်လက်၍ ပြဿနာ ဖြစ်နေပါသည်။

အမှန်တော့ ပထမဆုံး ဆက်သွယ်ခံရသောအခါ ‘ဘာကြောင့် ကျွန်မကို အင်တာဗျူးလိုသနည်း’ ဟု တွေးခဲ့ပါသည်။ ‘ကျွန်မက အခြားလူများကို သတ္တိ ပေးနိုင်မည်လော’ ဟုလည်း တွေးခဲ့ပါသည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ကျွန်မသည် အလွန်ကောင်းသော လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဟု ထင်ပါသည်။ ရိုးရိုး နေထိုင်နေသူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်မ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကြိုးကြိုးစားစား နေထိုင်နေသည်ကို ပြသနိုင်ခဲ့သဖြင့် ဂုဏ်ယူမိပါသည်။ စကားပြောရင်း ကျွန်မလည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမိပါသည်။ ယနေ့မှစ၍ ပိုမို ကြိုးစား နေထိုင်သွားပါမည်!